قدرت درمانی عسل برای بهبود و درمان زخم بیشتر از آنتی بیوتیك است. در عین حال هر عسلی چنین قدرتی ندارد، اما «عسل پزشكی» قادر بوده است حتی زخم های حاد را كه با باكتری های مقاوم در برابر چند نوع آنتی بیوتیك مقاوم شده اند، ظرف چند هفته درمان كند. به دلیل افزایش میزان مقاومت باكتری ها در برابر آنتی بیوتیك ها، عسل به عنوان یك داروی خانگی كهن بار دیگر مورد توجه قرار گرفته است. این پزشكان آلمانی در عین حال خوددرمانی با عسل را توصیه نمی كنند زیرا عسلی كه ویژه درمان زخم تهیه نشده باشد، می تواند «هاگ باكتری» داشته باشد. عسل پزشكی، تعویض باند زخم را نیز آسان تر می كند و بیمار نیز هنگام تعویض باند دچار درد كمتری می شود. عسل تاثیر ضدمیكروبی و باكتری دارد. پژوهش های موجود نشان می دهد زنبورها هنگام تولید عسل آنزیم اكسید گلوكز را به آن اضافه می كنند و این آنزیم باعث می شود كه از قند موجود در عسل به طور مستمر به مقدار كمی آب اكسیژنه كه خود نیز ضد میكروب و باكتری است، تولید شود و سرانجام به این ماده طبیعی خاصیت ضدمیكروبی بدهد. از آنجا كه این آب اكسیژنه به طور مستمر و بدون توقف تولید می شود، مقدار اندكی از آن برای كشتن و نابودی باكتری های زخم كافی هستند.