برونشیولیت، التهاب شش ها است که در اثر ویروس ایجاد می شود. برونشیولیت در جریان دو سال اول زندگی و بیشتر در حدود شش ماهگی به وجود می آید. این بیماری تقریباً همیشه در اثر یک ویروس تنفسی ایجاد می شود.
علائم اولیه شبیه علائم برونشیت است. برونشیولیت می تواند در نوزادی که با شخص مبتلا به سرماخوردگی تماس داشته است به وجود بیاید. بیماری می تواند چندین روز طول بکشد. نوزادانی که مستعد برونشیولیت هستند، می توانند در سال های بعد دچار آسم شوند.
ـ علائم و نشانه ها:
اولین علائم برونشیولیت عبارتند از احتقان بینی، تب، کاهش اشتها و سرفه ملایم. این علائم بعداً تبدیل به سرفه شدید و مداوم، تنفس مشکل، خس خس کردن در هنگام سرفه، تحریک پذیر بودن و سیانوز (متمایل به آبی شدن پوست) شود.
ـ مراقبت خانگی:
سعی نکنید که خودتان برونشیولیت را درمان کنید. تشخیص و درمان باید توسط پزشک انجام گیرد. اگر کودک سرفه مداوم دارد، حتی اگر مدت زمان آن کوتاه است، به پزشک مراجعه کنید. اگر کودک به جز اشکال در تنفس ناشی از احتقان بینی، اشکال دیگری در تنفس دارد، به پزشک مراجعه کنید.
ـ موارد احتیاط:
۱. برونشیولیت می تواند یک بیماری وخیم باشد. کودک را حتماً به پزشک نشان دهید.
۲. به کودکی که برونشیولیت دارد، داروی ضد سرفه ندهید. داروهای ضد سرفه برای کودکی که اشکال تنفسی دارد، می توانند مضر باشند.
۳. کودکی که تنفس سریع دارد، ممکن است آب بدنش کم شود. چون بخار آب زیادی از راه تنفس دفع می شود. کم آبی در نوزادان می تواند خطرناک باشد. به کودک از راه دهان، مایعات اضافی بدهید.
ـ درمان پزشکی:
در بعضی نواحی، برونشیولیت شایع ترین علت بستری شدن نوزادان است. نوزادی که برونشیولیت دارد، احتمالاً به اکسیژن یا مایعات داخل وریدی احتیاج خواهد داشت. رادیوگرافی قفسه سینه، کشت بینی و گلو و آزمایش خون دستور داده خواهد شد. آنتی بیوتیک ها کاربرد مؤثری ندارند. چون بر روی عفونت های ویروسی بی تأثیرند. چنان چه کودک حملات مکرر برونشیولیت دارد، تزریق اپی نفرین می تواند تجویز شود، تا تعیین کند که آیا کودک حساسیت دارد یا نه و اگر اپی نفرین آن را برطرف کند، محتمل است که علت حمله، حساسیت باشد.
ـ عناوین مرتبط:
آسم، برونشیت، سرماخوردگی، سرفه، از دست رفتن آب بدن (کم آبی)، ذات الریه (پنومونی)، عفونت های ویروسی