یادداشتهای باقی مانده از یك دریانورد یونانی كه بسال ۱۰۶ میلادی نگاشته شده و برای نخستین بار در ۱۶ اكتبر سال ۱۹۲۱ به صورت ضمیمه یك كتاب اكتشافات جغرافیایی انتشار یافته است …

یادداشتهای باقی مانده از یك دریانورد یونانی كه بسال ۱۰۶ میلادی نگاشته شده و برای نخستین بار در ۱۶ اكتبر سال ۱۹۲۱ به صورت ضمیمه یك كتاب اكتشافات جغرافیایی انتشار یافته است در دقت دست كمی از گزارشهای تنظیمی امروز ندارد. وی در این یادداشتها نقشه راههای كشتیرانی دریای سرخ و شرق اقیانوس هند و اوضاع جغرافیای انسانی، اقتصادی و طبیعی مناطق ساحلی این آبها را ترسیم و روشن ساخته و از دریای سرخ و حاشیه اقیانوس هند به نام دریای «اریتره» نام برده است. موكا (عدن) را مهمترین بندر این منطقه خوانده و نوشته است كه جزیره زنگبار مركز عمده تجارت برده سیاهپوست و صدور ادویه است. از سومالی به عنوان سرزمین بدون حكومت و قانون نام برده (تقریبا همانند امروز) و حبشی ها را مردمانی متمدن و بس آرامش طلب خوانده و نوشته است كه هرچه از آبهای كم عرض اریتره درجهت جنوب شرقی و جنوب دور شویم رنگ پوست مردم سیاهتر. لبهایشان كلفت تر و موهایشان مجعد و كوتاه و طول پاهایشان بلندتر از تنه آنها می شود كه مردانشان دوندگانی خوب هستند و هیچگاه چوبدستی (نیزه) را از خود دور نمی سازند و ....

این دریا نورد یونانی بدون ذكر نام دولت ها نوشته است كه در شرق و غرب دریای مركزی (مدیترانه) دو دولت بسیار نیرومند و دارای قانون وجود دارد كه رقیب یكدیگر هستند و در صلح نیستند و همین حالت دشمنی میان آنها باعث موازنه در سایر اقلیم ها شده است و در جاهای دیگر جز منازعات قبیله ای (داخلی) كسی را با كسی كاری نیست و در عین حال همه از این دو دولت می ترسند.

به احتمال زیاد دو دولت نیرومند مورد اشاره این دریا نورد، ایران و روم بوده اند.