زنان باردار در سه ماه ابتدای بارداری به ویژه هشت هفته اول به دلیل تشكیل سلولهای مغزی جنین نباید روزه بگیرند.

كمبود قند خون در سه ماهه اول بارداری به شدت بر روی رشد عمومی جنین موثر است و این امر به ویژه در فصولی كه مدت روزه داری طولانی تر است حساسیت بیشتری دارد.

با توجه به اینكه در ماههای اول بارداری معمولا به دلیل شرایط ویژه داشتن حالت تهوع و ویار، مادر در حالت عادی نیز امكان صرف وعده‌های غذایی را ندارد، روزه داری این مشكل را تشدید می كند و موجب كاهش قند خون و تجمع مواد كتونی در خون می شود.

البته بر اساس مطالعات انجام شده روزه‌داری زنان باردار در سه ماهه دوم به شرط تغذیه مناسب در وعده‌های سحر و افطار بلامانع است.

روزه‌داری زنان باردار در سه ماهه سوم به علت وجود بیشترین زمان رشد جنین نگران كننده است و در این دوران رشد جنین رابطه مستقیم با مصرف مناسب مواد غذایی دارد و نباید تحت هیچ شرایطی اختلالی در بافت این املاح به وجود آید.

زنان بارداری كه شرایط مساعد برای روزه‌ داری را دارند باید حتما در وعده‌های افطار از مایعات زیاد و مواد غذایی سبك استفاده كنند و به فاصله چند ساعت شام میل كنند و هنگام سحر نیز از مواد غذایی چرب و كربو هیدراتهای پیچیده مانند خرما، گردو و خشكبار استفاده كنند.

مصرف كافی املاح، سبزی و میوه برای زنان باردار توصیه شده و زنان باردار در هر شرایطی در صورت تمایل به روزه داری باید تحت نظر پزشك باشند و تستهای ویژه این دوران را انجام دهند و در صورت سردرد و سرگیجه بلافاصله باید به پزشك مراجعه كنند.

كمبود وزن اولیه مادر(زیر ۵۰ كیلوگرم)، نامناسب بودن رشد جنین در داخل رحم، كاهش مایع امونیاكی اطراف جنین، افزایش فشار خون در دوران حاملگی و مسمومیت حاملگی از مواردی است كه زنان باردار در صورت بروز آنها نباید بر روزه داری اصرار داشته باشند.