توی این سرما كه سگ از لانه اش بیرون نمی آید، باید بیرون بنشینم تا دعوای شان تمام شود، همین كه می خواهد بحث شان بالا بگیرد، مادر در سالن را باز می كند تا روی سكوی سنگی حیاط بنشینم،
ده دقیقه منتظر باش؛ الان صحبتامون تموم می شه... در مورد كاره...
پدر و مادر همه دعوا می كنند، كدام شان بچه ها را می فرستند بیرون؟ همكلاسی هایم، موقع دعوا چیپس می خورند یا صدای تلویزیون را تا ته بلند می كنند؛ هیچكس باورش نمی شود كه مادر ساده ام مواظب است، دعواهای شان روی روحیه ام تأثیر نگذارد و فحش های شان را یاد نگیرم...
نگاهشان كن، سایه شان افتاده پشت پرده، دو طرف میز صبحانه نشسته اند و صدای شان را برده اند بالا، اصلاً فكر نمی كنند كه سرما دارد از سنگ حیاط می آید بالا و سینه ام را می لرزاند، صدای شان نمی آید، فقط از داد و فریادشان، صدای گومب گومب را می شنوم؛ گوشم را می گذارم به پنجره، صدای گومب گومب نمی آید.
مادرم صدایم می زند، باز خوب شد ده دقیقه ای دعوای شان تمام شد؛ وگرنه داشتم آماده می شدم كه بپرم توی خانه...

ایمان اسلامیان