اگر مدبرانه رفتار نكنید و اگر در زندگی خود تغییرات لازم را اعمال نكنید، زندگی زناشویی شما احتمالاً خسته كننده می شود. شاداب بودن و مبتكرانه رفتار كردن، به زن و شوهر كمك فراوانی می كند. اگر زن و شوهر خواهان زندگی زناشویی با طراوت هستند باید رشد و تغییر كنند.
درست همان طور كه رشد جسمانی برای فرزندان ما امر مسلم است باید پیوسته در زمینه های عاطفی، احساسی، ذهنی و معنوی نیز رشد كنیم. باید مراقب باشیم كه بیش از اندازه از خود گذشت نكنیم. وقتی روابط زناشویی امكان رشد را فراهم نسازد، آن پیمان كمرنگ می شود.
دوست داشتن همسر بدین معنا نیست كه لزوماً همه دقایق زندگی خود را با هم باشید. این هم می تواند از شور و شوق زندگی بكاهد. داشتن دوستان و فعالیتهای مناسب وسیله ای است تا شادابی بیشتری به زندگی زناشویی خود بدهید. معاشرت داشتن با زوج های دیگر نیز وسیله مناسبی است كه به زندگی شما طراوت بیشتری می دهد.
برنامه ریزی موقعیت ها و برنامه های خاص از اهمیت ویژه ای برخوردار است. جشن گرفتن به مناسبت های ویژه، شركت در مهمانی، دادن هدیه، گذشت ایام را طراوت جدیدی می بخشد. این ها به ویژه برای زن اهمیت زیادی دارد. اینكه شوهر روز تولد، سالگرد ازدواج و سایر مناسبت ها را به خاطر داشته باشد برای زن مهم است و به این نتیجه می رسد كه مورد مهر و محبت همسرش قرار دارد.
یكی از عوامل فرو نشاندن مهر و عشق در خانواده یكنواخت بودن و یكنواخت زندگی كردن است. حتی اگر از زندگی یكنواخت خود لذت می برید گاهی لازم است كه كاری جدید و بر خلاف همیشه صورت دهید.
سرانجام، برای حفظ شور و نشاط در زندگی زناشویی، زن و شوهر باید در عشق رشد كنند. با هم زندگی كردن، با هم خندیدن، با هم گریستن و با هم آموختن به زن و شوهر امكان می دهد كه یكدیگر را بیش از پیش دوست بدارند و مهر و محبت میانشان بیشتر شود.