جنسیت: مرد
نام پدر: ابوالحسن - ابوالحسین سعیدبن هبهٔالله بن حسولد و وفات: ( ... - ۵۷۳) قمری
محل تولد: مشخص نیست.
شهرت علمی و فرهنگی: عالم امامی ، فقیه ، محقق ، متکلم ، محدث ، مفسر و شاعر
خانوادۀ وی از جد و پدر و برادر و دو فرزند او عمادالدین علی‌بن سعید و ظهیرالدین محمدبن سعید همه از علماءِ بزرگ شیعه بودند. وی از شیخ ابو علی طبرسی ، صاحب "مجمع‌البیان" ، و عمادالدین طبری و سید مرتضی رازی و برادر او ، سید مجتبی رازی ، و ابن‌الشجری بغدادی و الآمدی و سید ناصح‌الدین ابوالبرکات مشهدی و پدر خواجه نصیر طوسی و گروهی دیگر روایت کرده است. او از طریق شیخ عبدالرحیم بغدادی ، معروف به ابن‌الاخوهٔ ، از دختر سید مرتضی علم‌الهدی از عموی او سید رضی روایت می‌کند. ابن شهر آشوب و شیخ منتجب‌الدین رازی از شاگردان وی بودند. در قم وفات یافت و در صحن مطهر حضرت معصومه‌ (س) دفن شد و قبر او امروزه مزاری معروف است. از آثار وی: "آیات‌الاحکام" یا "فقه‌القرآن" ، اولین اثر در شرح و تفسیر آیات‌الاحکام؛ "احکام‌الاحکام"؛ "أسباب‌النزول"؛ "الاعراب - الاغراب فی‌الاعراب"؛ "الانجاز فی شرح‌الایجاز" ، در شرح "الایجاز" شیخ طوسی؛ "بیان‌الانفرادات"؛ "تحفهٔالعلیل" ، در ادعیه ، احراز و آداب؛ "تفسیرالقرآن" ، معروف به "تفسیر قطب"؛ "الدعوات" یا "دعوات راوندی" یا "سلوهٔ‌الحزین"؛ "تهافت‌الفلاسفهٔ"؛ "جواهرالکلام فی شرح مقدمهٔالکلام"؛ "الخرایج و الجرایح" ، در معجزءات معصومین (ع)؛ "خلاصهٔالتفاسیر" ، در ده مجلد؛ "ضیاءالشهاب" ، در شرح "شهاب‌الاخبار"؛ "المغنی" ، در شرح "النهایهٔ" شیخ طوسی ، در ده مجلد؛ "منهاج‌البراعهٔ فی شرح‌ نهج‌البلاغهٔ"؛ "الرایع فی‌الشرایع"؛ "المستقصی" ، در شرح "الذریعه"؛ "قصص‌الانبیاء"؛ "لب‌اللباب".