گل سرخ با نام علمی (Rosa) درختچه كوچكی است به ارتفاع ۶۰ سانتیمتر تا ۵/۱ متر كه به روی ساقه این گیاه دو نوع خار متفاوت، یكی خمیده، نسبتا بزرگ و منتهی به نوك بسیار تیز و دیگری نازك، كوچك، ظریف دیده می شود.
خارهای مذكور به تدریج كه ساقه گیاه مسن تر می شوند از آن جدا شده و می افتند.
برگهای این گل مركب از ۵ تا ۷ برگچه دندانه دار، پوشیده از تار و دارای دمبرگهای دراز است. گلهای آن معمولا بصورت منفرد به روی ساقه ها ظاهر می شود و دارای رنگ قرمز و بویی معطر است.
میوه گل سرخ به عنوان منبع مهم تامین ویتامین C ارزش زیادی دارد و در تولید چای، شربت و نوشابه های میوه ای كاربرد دارد. گلبرگ های گل سرخ دارای اثر قابض ملایم است و امتیاز آن نسبت به سایر داروهای مشابه بوی ملایم و معطر آن است و در مصارف داخلی می توان آن را در اسهال های مزمن، خونریزی های عادی، اخلاط خونی و غیره به كار، برد.
از گل برگهای گل سرخ، بیشتر در استعمال خارجی و از دم كرده آن برای غرغره و شستشوی زخمها استفاده می شود، زیرا در التیام زخمها، خونریزیها و ترشح مواد مخاطی موثر است. همچنین غرغره كردن دم كرده آن گلو درد را برطرف می كند.
فرآورده های گل سرخ مانند گلاب و روغن آن نیز دارای خواص درمانی و دارویی است.
گلاب گل سرخ نشاط آور است، قلب و اعصاب را تقویت كرده و بوی بد دهان را رفع می كند همچنین با خوردن این گلاب دردهای عضلانی و سردردها برطرف می شود.
گل سرخ آرام بخش، ضدویروس، خلط آور و محرك گوارش است و تپش های قلبی را برطرف می كند.
همچنین از این گیاه برای جلوگیری از سفید شدن موی سر، تقویت مو، ماسك زیبایی و تقویت بینایی استفاده می كنند.