ـ نشانه ها:
سرمازدگی درجه اول:
۱. پوست سفید یا کمی زرد
۲. احساس خارش یا سوزش
سرمازدگی درجه دوم:
۱. از دست رفتن حس (بی حسی)
۲. قرمز شدن یا ورم کردن بافت ها
۳. پوست انداختن و تاول زدن پوستی که دوباره گرم شده
سرمازدگی درجه سوم:
۱. پوست موم مانند سفید و سخت
۲. ورم
ـ مراقبت خانگی:
۱. با پوشاندن لباس مناسب و کافی به فرزندتان از سرمازدگی پیشگیری کنید.
۲. در صورت سرمازدگی، قسمت سرمازده را در آب ولرم (نه داغ یا سرد) غوطه ور کنید و سپس با دقت پوست را خشک کنید.
۳. اگر بیرون از خانه هستید، با قرار دادن قسمت سرمازده در مجاورت قسمت های گرم بدن خودتان یا قسمت های گرم بدن خود کودک (به عنوان مثال زیر بغل و ما بین ران ها) قسمت سرمازده را گرم کنید تا این که بتوانید به یک پناهگاه دسترسی پیدا کنید.
۴. به کودک نوشیدنی های گرم بدهید و قسمت سرمازده را تمیز نگه دارید.
۵. بعد از این که قسمت یخ زده آب شد، آن را بلند کنید تا جریان خون بهتر شود و اندام گرفتار را در درجه حرارت اتاق نگه دارید.
۶. در تمام موارد سرمازدگی با پزشک مشورت کنید.
قسمت سرمازده را مالش ندهید؛ بلکه آن را سریعاً دوباره گرم کنید. اگر کودک خارج از منزل است، یک پتوی گرم و خشک می تواند در این موارد استفاده گردد.
ـ موارد احتیاط:
۱. در جریان کمک های اولیه برای سرمازدگی، هرگز قسمت سرمازده را مالش ندهید.
۲. به کودک اجازه ندهید که روی قسمت سرمازده پا راه برود و یا این که روی آن ورزش کند.
۳. قسمت های سرمازده را در معرض حرارت مستقیم رادیاتور، آتش یا بخاری قرار ندهید.
۴. از دست رفتن حس در قسمت های درگیر یک علامت خطر است.
۵. سرمازدگی می تواند پی آمدهای جدی مانند قانقاریا داشته باشد که ممکن است ناگزیر به قطع کردن پا در نواحی درگیر بینجامد.