تعیین قطعی این موضوع كه اولین بار چه كسی ماشین بنزینی را ساخت، مشكل است. ولی تا آنجائی كه می دانیم شخصی آلمانی به نام «گوتلیب دیملر» اولین اتومبیل بنزینی را در سال ۱۸۸۷ ساخت. در همان سال، دو نفر فرانسوی یك «كلاچ» و یك «گیربكس» را به ثبت رساندند، كه پایه گذاری نوعی كلاچ و گیربكس بود كه هم اكنون در بیشتر اتومبیل های انگلیس به كار می رود.امروزه،البته بعضی از اتومبیل های انگلیسی دنده ی اتوماتیك دارند كه این كیفیت در اتومبیل های آمریكائی رایج تر است.

یكی از بزرگ ترین پیش قدمان انگلیسی در راه تكامل اتومبیل، شخصی به نام «لانچستر». بود كه اولین اتومبیلش را در سال ۱۸۹۵ به بازار عرضه كرد. دو بدعت تازه در اتومبیل ساخت آقای لانچستر با یك دیگر تركیب شده بود، یكی تایرهای بادی و دیگر چرخ های پره دار. بعد از این تاریخ اقداماتی كه در راه تكامل این وسیله نقلیه انجام گرفت بیشتر در جهت سریعتر شدن حركت آن بود.

البته ایجاد علاقه مندی در سرمایه گذاران و ترغیب آنان برای تولید این وسیله نقلیه نوظهور خیلی مشكل بود. تا این كه یك مخترع جوان آمریكائی به نام «هنری فورد» اتوموبیلی طرح ریزی كرد كه با قیمتی مردم پسند عرضه شد. اتومبیل سواری در آن روزگارها، یعنی موقعی كه اتومبیل یك چیز كاملاً نو و جدید بود از امتیازات خاص طبقه ثروتمند محسوب می شد.

بنابراین آزمایش فورد جوان خیلی موفقیت آمیز شد، و این پیشقدمی او در حقیقت باعث تأسیس بسیاری از كارخانه های بزرگ اتومبیل سازی در دنیا گردید. طرح ماشین فورد نه تنها باعث شد اتومبیل با بهای نسبتاً ارزان تری عرضه گردد. بلكه باعث شد ماشین های معتبری هم در سراسر دنیا در دسترس مردم قرار گیرد. فورد معتقد بود كه دو اصل در صنعت اتومبیل بسیار مهم است اولی استاندارد كردن و دومی تولید انبوه است.