مشكلات زندگی در سال های اولیه را می توان به دو دسته عمده تقسیم كرد:
۱ مشكلات اقتصادی:
مشكلات اقتصادی مانند تهیه مسكن، هم سطح نبودن میزان دخل و خرج، مشكل اشتغال و....
اینگونه مشكلات در آغاز هر زندگی نوپایی وجود دارد، چیزی نیست كه نتوان آن را برطرف كرد. در این میان زن و مرد با درایت، كاردانی، مدیریت صحیح و چشم پوشی از خواسته های نابجا ، قادر به رفع مشكلات اقتصادی خویش هستند. در این مورد زن نقش عمده و مهمی برعهده دارد، چرا كه او می تواند با مراعات اقتصاد خانواده و كاستن از مخارج غیر ضروری، به شوهر خویش كمك كند و باری از دوش او بردارد.
زن و شوهر مؤمن به خوبی می دانند كه «در پی هر دشواری، آسانی و راحتی است» و بر همین اساس دل به آینده می بندد و مشكلات را بر خود هموار و آسان می كنند.
۲ مشكلات روانی، اخلاقی و عاطفی:
دسته دوم، مشكلات روانی، اخلاقی و عاطفی مربوط به روابط مابین زن و شوهر جوان است. این مشكلات بیشتر ناشی از چشم و هم چشمی ها، دخالت دیگران در زندگی ، آداب و رسوم دست و پاگیر، حساسیت های بی جا و بی مورد، فشارهای روانی ناشی از خستگی ها و دیگر موارد است كه زندگی زناشویی را دچار بحران می كند. مهمترین عامل مشكلات روانی، عاطفی و اخلاقی را می توان عدم شناخت همه جانبه یكدیگر دانست. این مسأله كه ریشه ای ترین عامل در اختلافات خانوادگی است. اگر به درستی شناخته نشود و برای حل آن اقدام اساسی صورت نگیرد، زندگی را در آینده دستخوش ناآرامی می كند.
در سالهای اول ازدواج است كه زن و شوهر جوان خودآگاه یا ناخودآگاه به یكدیگر توجه بیشتری نشان می دهند و برای رضایت دیگری از خواست خود می گذرند و به نظر دیگری تن می دهند. زیرا آنان به خوبی دریافته اند كه ازدواج به معنای واقعی، نوعی همكاری و تشریك مساعی طرفین برای پیشبرد اهداف جامعه و خانواده و قراردادی است كه دو انسان همدم و هم گام سعی بر حل مشكلات خود دارند.