آیا شما هم از آن دسته آدمهایی هستید که نمی توانند حتی چند دقیقه آرام و بی حرکت روی صندلی بنشینند و بطور مداوم پاهایشان را تکان می دهند یا با دستهایشان روی میز ضرب گرفته اند ؟ آیا وقتی که می نشینید یا دراز می کشید در پاها یا هر قسمت دیگری از اندامهایتان یک جور حس ناراحت کننده بی قراری دارید که فقط با حرکت دادن آن عضو آرامش پیدا می کنید ؟ آیا این حس و اجبار به حرکت دادن پاها ، عصرها و شبها و بطور کلی وقتهایی که استراحت می کنید بیشتر از هر وقت دیگر است ؟ آیا به هنگام به خواب رفتن برای آرمش پیدا کردن مجبورید پاهایتان را تکان بدهید و آیا همسرتان از این که شما در خواب هم پاهایتان را تکان می دهید یا گاهی وقتها ناگهان دستی یا پایتان در خواب می پرد ، شما را دست می اندازد ؟ اگر پاسختان به این سئوالها مثبت است احتمالاً‌ شما به یک بیماری « تا حدودی » شناخته شده مبتلا هستید به نام « سندرم پاهای بیقرار یا Restless leg syndrome که مخفف آن RLS می شود ، البته هیچ جای نگرانی نیست چرا که اولاً شما تنها نیستید و در واقع از هر ده نفر یک نفر به این مشکل مبتلاست ، ثانیاً این سندرم کاملاً بی خطر است . کوچک ترین اختلالی در آزمایشهای افراد مبتلا به این سندرم دیده نمی شود و البته همین ماجرای RLS را پیچیده و مرموز کرده است . در مورد درمان RLS نظرات گوناگونی داده شده است . ماساژ دادن پاها ، دوش سرد یا گرم گرفتن . استفاده از کیسه آب جوش یا آب یخ و حتی روشهایی مثل مدیتیشن یا یوگا روشهایی هستند که هر کس بنا به تجربه خودش می تواند آنها را بکار ببرد . اگر چه بیشتر اوقات هیچ کدام از این روشها آنقدر که باید مؤثر نیستند و بهمین خاطر بالاخره باید از داروها کمک گرفت . هیچ دارویی که اختصاصاً برای درمان RLS بکار رود وجود ندارد اگر چه روی داروهای مختلفی مطالعات گسترده ای در حال انجام است ، در حال حاضر برای درمان این مشکل عمدتاً از داروهای ضدپارکیسونی استفاده می شود ( البته باید یادآوری کرد که پارکینسون به هیچ وجه ارتباطی با سندرم پاهای بیقرار ندارد ) . داروهای آرام بخش بخصوص در مواردی که مشکلات خواب نیز وجود دارد استفاده می شوند . نکته مهم این است که هیچ کدام از این داروها را نباید بدون تجویز پزشک مصرف کنید . در پایان دوباره یادآوری می کنیم که RLS بیماری خطرناکی نبوده و ایجاد عوارض نمی نماید .