● کارگردان: سام ریمی. فیلم نامه: آلوین سارجنت. بازیگران: توبی مگوایر، کریستین دانست، آلفرد مولینا، جیمز فرانکو، جی.کی. سایمونز. مدت: ۱۳۲ دقیقه.
سام ریمی با مرد عنکبوتی ۲ کاری کرده است کارستان و دنباله ای ساخته که از بسیاری جهات از اولی هم بهتر است. حالا هر چقدر هم که فیلم اصلی خوب بود ولی به نظر می رسید که سام ریمی، فیلم سازی مستقل اش را با ماشین تولید هالیوودی تاخت زده است. در اینجا اما از این خبرها نیست و کاملاً سوار کار است. فیلمی پر و پیمان و جذاب ساخته، مملو از حرکات عجیب و غریب دوربین و پر از فضاسازی و احساس و اکشن و چهره های آشنا.
ریمی که در همان فیلم اول اسطوره های مرد عنکبوتی اش را جا انداخته و از این بابت خیال اش راحت بوده، در اینجا خالی از دغدغه به روایت داستان اش پرداخته است: پیتر پارکر (مگوایر) حسرت چیزی را می خورد که به خاطر مرد عنکبوتی ماندن از دست داده. عمه می تقریباً آه در بساط ندارد. می جین (دانست) پیتر را دوست دارد ولی دیگر حال و حوصلهٔ صبر کردن برای او را ندارد و حالا قبول کرده با جان جیمزسن فضانورد (گیلیس) ازدواج کند. هری آزبورن (فرانکو) کینه توز شده و دق دلش را سر رفیق اش پتیر خالی می کند و قسم خورده که به انتقام خون پدرش مرد عنکبوتی را خواهد کشت و دکتر اکتاویوس (مولینا) مرد خو ش مشرب و خونگرم، که تازه وارد زندگی پیتر شده، به آخرین دشمن مرد عنکبوتی ”داک آک چند دسته“ تبدیل می شود.
ریمی، استادانه صحنه های اکشن ـ مثل رویاروئی حیرت انگیز مرد عنکبوتی و آک بر روی قطاری در حال حرکت ـ و برخوردهای انسانی و عاطفی را به دنبال هم آورده است. دل ما پیش قهرمانان داستان است و بنابراین نگران سرنوشت شان هستیم. مولینا چهرهٔ خبیث معرکه ای ارائه داده و حتی زمانی که نیویورک را زیر و رو می کند، یادمان نمی رود که مردی متین و خوش قلب در وجودش بیتوته کرده است و ریمی واقعاً دوست داشته نشان دهد که قدرت زیاد، مسئولیت فراوان می آورد و فیلم را هم طوری تمام می کند که همهٔ ما منتظر سومین قسمت اش، که در سال دیگر از راه می رسد، باشیم!