● کارگردان: تاد فیلیپس. فیلم نامه: چان اوبراین، تاد فیلیپس، اسکات آرمسترانگ. بازیگران: بن استیلر، اوون ویلسون، استوپ داگ، وینس ون.
این روایتی کمدی از سریال تلویزیونی دههٔ هفتاد است که بر اساس ماجراهای این دو پلیس شکست ناپذیر شکل گرفته، ولی آیا استیلر و ویلسون، استارسکی و هاچ مناسبی هستند؟
در این روایت جدید، استارسکی و هاچ، بدترین پلیس های دنیا هستند. استارسکی می خواهد افسانهٔ مادرش را زنده کند ولی نمی تواند؛ هاچ هم عملاً، تبهکار است. آنها به این دلیل با هم هستند که هیچ کس دیگری حاضر نیست با آنها کار کند و حالا دو نفری می خواهند با نقشه ای کارآمد، عملیات ریس فلدمن (ون)، قاچاقچی هروئین را ناکام بگذارند.
استیلر و ویلسون بد نیستند و استیلر در واقع حرکاتی درست شبیه پل میشل گلیزر دارد، به خصوص طرز دویدن و ژاکت اش. ویلسون گرچه کمی ضعیف تر، ولی خوشایند است و هم معیارهای دیوید سول ـ از جمله چشمک زدن اش ـ را کاملاً به کار می گیرد. ترفندی که فیلم را پیش می برد، فضای امروزی آن است که پس زمینه ای ـ از نظر فرهنگی ـ پربار به فیلم می دهد. این یک فیلم پلیسی دههٔ هفتاد میلادی است، با موزیک اش، آدم شرورش و نامزد آدم شرورش!