● کارگردان: مورگان اسپرلاک. با حضور: مورگان اسپرلاک، رونالد مک دانالد، دکتر داریل آیزاک، دکتر لیزا گنجو، دکتر استیون سیگال. مدت: ۹۸ دقیقه.
حالا شاید این فیلم در شرکت همبرگرسازی مک دونالد را تخته نکند ولی به هر حال اسپرلاک زورش را زده و از شیطنت اش لذت هم برده است. فیلم که با دوربین ویدئویی دیجیتال معمولی و با بودجه ای ۶۵ هزار دلاری ساخته شده، می تواند شریک خوبی برای کتاب ملت همبرگرخور نوشتهٔ اریک شلوسر تلقی شود که ریچارد لینکلیتر در حال ساختن فیلمی بر اساس آن است. حالا اگر فکر نمی کنید که غذاهای حاضری برای سلامتی تان مضر است، شاهد زنده اش را در هیبت کارگردان فیلم، اسپرلاک، جلوی چشم تان دارید. ایدهٔ فیلم ساده ولی درخشان بوده: اسپرلاک به مدت یک ماه ـ صبحانه، نهار و شام ـ فقط همبرگرهای مک دونالد می خورد. کلک هم نمی زند. یعنی اگر به سبک و روش بازاریابی آمریکائی، فروشنده به او پیشنهاد کند که برای نهارش همبرگر ”سوپرسایز“ می خواهد یا نه، باید جواب مثبت بدهد و هر چه را هم که جزء ”منو“ قرار دارد، باید لااقل یک بار امتحان کند. پس از آن که استرلاک ایده اش را به ما توضیح می دهد، فیلم با مشورت او با سه دکتر یعنی یک متخصص قلب، یک متخصص گوارش و یک پزشک عمومی آغاز می شود. سپس سری هم به یک متخصص تغذیه و یک روانکاو می زند. اسپرلاک تجربه اش را اول فوریهٔ ۲۰۰۳، قبراق و سرحال شروع کرد. در پایان همانطور که می توان حدس زد، زردنبو و مریض به نظر می رسد. چاق شده، حال و حوصله ندارد و حتی در قسمت قفسهٔ سینه دردهائی حس می کند. دکترها که نگران تشکیل چربی در اطراف کبدش شده اند، به او توصیه می کنند که دست از تجربه اش بردارد ولی او ادامه می دهد. در حالی که شاهد زندگی روزمره اش هستیم، او را می بینیم که با عده ای متخصص از سراسر کشور بحث و گفتگو می کند. برای یافتن پاسخی به این سؤال که چرا آمریکائی ها، چاق ترین ملت روی زمین اند، به مدرسه ها سر می زند و پی می برد که شرکت های موادغذائی مراکز آموزش کشور را تحت سلطهٔ خود دارند. چند باری هم سعی می کند از مدیران مک دونالد وقت ملاقات بگیرد ولی چون مایکل مور نیست، تلاش اش به جائی نمی رسد...
پس از دیدن این فیلم قطعاً مدتی طرف غذاهای آماده و همبرگرفروشی ها نخواهید رفت!