میگو سرشار از پروتئین است و به دلیل اینکه درصد جذب پروتئین آن بالاست، مصرفش در کودکان و نوجوانان به دلیل آنکه در سنین رشد هستند، توصیه می?شود. این ماده غذایی حاوی انواع موادمعدنی مانند سلنیم، فسفر، کلسیم، آهن و ویتامین D و B۱۲ است.

چربی موجود در آن نیز غیراشباع و جزء اسیدهای چرب ضروری است که بدن قادر به تامین آن نیست و باید از طریق غذای روزانه، آن را دریافت کند. اگرچه این اسیدهای چرب در موادغذایی دیگر نیز یافت می‌شوند اما غذاهای دریایی مانند میگو سرشار از آنهاست. غذاهای دریایی منبع انحصاری ید نیز هستند و در عملکرد صحیح تیرویید، مغز و در کل فعالیت فیزیکی بدن تاثیر مهمی دارند.

در ایران فرهنگ مصرف میگو با فرهنگ مصرف جهانی آن فاصله بسیاری دارد، بر همین اساس تبلیغ و ترویج مصرف داخلی میگو به وسیله سازمان شیلات بسیار موثر است.

اغلب افراد با این تصور که میزان کلسترول میگو نسبت به سایرگوشت?ها بالاتر است، کمتر آن را مصرف می‌کنند درحالی که این مقدار کلسترول آنقدر نگران‌کننده نیست که بخواهیم میگو را از برنامه غذایی‌مان حذف یا مقدار مصرف آن را کاهش دهیم، به‌خصوص در کودکان و نوجوانان در حال رشد که مشکلی از نظر دریافت کلسترول موجود در میگو ندارند.

با توجه به اینکه چربی‌های موجود در خوراکی‌هایی مانند میگو نسبت به حرارت حساس‌ترند بهترین روش پخت آنها بخارپز و کباب‌کردن است. اگر تمایل به سرخ‌کردن میگو دارید باید آن را در مقدار روغن کمی سرخ کنید و توجه داشته باشید که سرخ‌کردن طولانی‌مدت باعث تغییر ماهیت اسیدهای چرب غیراشباع آن و در نهایت از بین رفتن موادمغذی آش خواهد شد.

البته فراموش نکنید که میگوی سالم باید فاقد هر نوع بوی تند، تغییر رنگ، لکه یا نقطه سیاه روی پوسته یا گوشت و پوسته آن باید محکم به گوشت چسبیده و فاقد حالت لزجی و لیزی باشد.

دکتر محمدرضا وفا

دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران