خونسردی به معنای واقعی یعنی کمال آرامش در مقابل رویداد کنونی و برخورد با رویداد از راه منطقی و عقلانی. همه ما در زندگی روزمره با شرایط و حالاتی روبه‌رو می‌شویم که شاید تا اندازه‌ای ما را ناراحت کرده یا اینکه خشم ما را ‌برانگیزد. البته ناگفته نماند که خونسردی فقط در مقوله ناراحتی و خشم نمی‌گنجد و در همه حالات زندگی و شرایط روزمره حتی هنگام برخورد با مسایل غافلگیرانه و ناگهانی مانند شادی‌های ناگهانی و… اینکه این حالات و شرایط چیست اصلا مهم نیست. مهم این است که چطور سعی کنیم تحت تاثیر قرار نگرفته و کنترل خود را از دست ندهیم. در اینجا راه‌هایی برای حفظ خونسردی ارایه می‌شود:

- همیشه سعی کنیم روی مسایل با آرامش تفکر کنیم و از تصمیم فوری بپرهیزیم.

- تصور کنیم که همه چیز و همه اشخاص فقط برای کمک به من آفریده شده‌اند.

- در لحظه‌ای که هستیم، نباشیم. چند دقیقه یا ساعت جلوتر باشیم تا نتیجه خونسردی خود را تصور کنیم.

- در لحظه خشم یا غافلگیری، نفسی عمیق کشیده و لحظه‌ای حواس خود را پرت کنیم.

- در لحظه، از موقعیت کنونی خارج شده و به جایی دیگر برویم و خود را سرگرم مطلب دیگری کنیم.

- عدم توجه به سخنان مخاطب یا مخاطبان (یک گوش در و دیگری دروازه) یکی از راه‌های حفظ خونسردی در ناملایمات گفتاری ا‌ست که بسیار تاثیرگذار است.

سریعا آنچه را که در ذهن خود از خونسردی می‌دانیم، روی کاغذ پیاده کنیم.

- ببینیم چه عاملی ما را از کوره به در برده و دکمه هیجان ما را زده است! روی آن تمرکز کرده و سپس به صورت عقلانی در چند لحظه برای آن راه‌حل بیابیم.

- با خود بگوییم: «این حالت تا چند ثانیه یا دقیقه دیگر فروکش می‌کند»، «پس بهتر است آرام باشم.»