روغن کانولا چیست؟

روغن کانولا، روغنی گیاهی و سرشار از اسیدهای چرب اشباع نشده است که مضرات روغن های حیوانی مثل انسداد عروق و مشکلات قلبی را ندارد. روغن کانولا حاوی حداقل میزان اسید چرب اشباع است. تنها با ۷ درصد چربی اشباع ، روغن کانولا تا ۹۳ درصد حاوی اسیدچرب غیراشباع است. این اسیدهای چرب سالم و مفید، برای بدن ضروری هستند و از جمله آنها می توان اسید آلفالینوئیک اسید، اسیدچرب امگا-۳ ولینولیک اسید و اسیدچرب امگا-۶ را نام برد.این چربی ها برای بدن لازم و ضروری هستند و در واقع بدن قادر به ساختن آنها نیست. روغن کانولا منبعی سرشار از ویتامینE وK و چربی های گیاهی مفید است که به سلامت قلب کمک شایانی می کند.این روغن به تنهایی باعث افزایش کلسترول خون نمی شود بلکه می تواند در کاهش خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی موثر باشد چون با ماده گیاهی به نام فیتوسترول ترکیب شده و باعث جذب کلسترول خون می شود. روغن کانولا نوعی روغن چند کاره است که نه تنها محافظ عملکرد قلب است بلکه طعمی خوش مزه داشته و دارای بافت نرم و سبک است.

این روغن برای پختن، سرخ کردن و تهیه انواع سس، دسرها، سالادها استفاده می شود.نقطه جوش آن ۲۲۰ درجه سانتی گراد است و هیچ گونه پراکسیدی تولید و سوخته نمی شود. یک لیتر از این روغن پنج برابر روغن معمولی مصرف می شود یعنی پنج بار مصرف مجدد مشکلی برای بدن ایجاد نمی کند و تغییر رنگ و بو نخواهد داشت.این روغن در برابر نور مقاوم است و تغییرات پراکسیدی آن در مقایسه با روغن های دیگر تقریبا صفر است.شنیدن داستان روغن کانولا و روند تولید آن در ایران خالی از لطف نخواهد بود. کانولا، گیاهی از خانواده چلیپاییانBrassiea است که ابتدا در ایران کشت می شده و ۷۰۰ سال پیش برای تولید روغن چراغ به لهستان برده شده است. پس از آن سال ۱۸۴۵ به فرانسه رفته و کلزا نام گرفته است. کلزا، گیاهی روغنی است که مقدار ماده مضر گلوکزینولیت در کنجاله و اسید اروسیک در روغن آن بالا است و مصرف خوراکی ندارد و فقط برای جلا دادن وسایل چوبی همراه روغن برزک استفاده می شود. اگر چه در قرن سیزدهم این محصول در اروپا به عمل می آمد ولی استفاده از آن تا زمان توسعه نیروی بخار عملی نشد و در آن زمان بود که ثابت شد ترکیب روغن کلزا، آب و بخار بهتر از هر وسیله لغزان کننده دیگری سطح فلزات را می شوید.در حقیقت احتیاج به فرآورده های دانه های کلزا از کمبود بحرانی روغن کلزا پس از محاصره منابع روغنی کلزای اروپا و آسیا در جنگ جهانی دوم از اوایل سال های ۱۹۴۰ شروع شد.

در آن زمان این روغن به طور مبرم به عنوان وسیله ای چرب کننده برای تعداد فزاینده موتورهای بخار در کشتی های نیروی دریایی و ترابری استفاده می شد.سال ۱۹۴۵ این گیاه به کانادا رفت و روی آن اطلاعات ژنتیکی صورت گرفت که آن را به روغن خوراکی با درصد اسید اروسیک پایین حدود یک درصد تبدیل کرد. اسیدهای چرب غیراشباعی که مهم ترین آنها اسیدلینولئیک و اسید لینولنیک است که از اسیدهای چرب ضروری برای بدن محسوب می شوند.