تمشک درختچه ای است با شاخه های قهوه ای رنگ و پوشیده از برگ های متناوب با بریدگی های شانه ای، برگهایش به رنگ سبز براق و پشت برگ ها سفید است. طول ساقه آن به یک الی دو متر می رسد. میوه های آن قرمز رنگ و گاهی زرد رنگ است. از اختصاصات آن، این است که میوه ا ش به سهولت از کاسه جدا می شود. این گیاه در بیشه زارها می روید و کشت هم می شود.

ترکیبات شیمیایی

ترکیبات شیمیایی آن شبیه گونه های مشابه است. تمشک دارای مقادیر زیادی از آب، ویتامینهای (آ(A-، ۱)ب(B۱-، ۲)ب(B۲-، )ث(C-،) پ پ)PP-، کا(K-،) پروتئین، چربی، هیدرات کربن، مواد قندی، سدیم، منیزیم، پتاسیم، فسفر، کلر، کلسیم، منگنز، مس، آهن، گوگرد، اسید سالسیلیک، تیامین، رایبوفلاوین، نیاسین، سیانیدین و مونوگلوکوزید و است.

خواص درمانی

تمشک از نظر طبیعت، مرکب القوا یعنی متعادل است ولی به طور غالب تمایل به طرف سردی و خشکی دارد. در مورد خواص آن معتقدند که تمام اعضای گیاه خنک کننده و خشک کننده است. تمشک خنک، اشتها آور، ادرار آور و ضد اسکوربوت و ملین است. میوه تمشک سرشار از ویتامینهای به خصوص ویتامین (ث-C)، و (کا-K)، است لذا برای جبران کمبود ویتامین، یکی از مناسب ترین میوه ها است. خوردن شربت تمشک سه مرتبه در روز به مقدار ۲ تا ۴ قاشق غذاخوری برای درمان اسهال کودکان اثری شفابخش دارد. شربت تمشک برای بیماران مبتلا به سرخک و مخملک تجویز شده است. تمشک خون را تصفیه می کند. برای کسانی که به روماتیسم مبتلا هستند بسیار مفید است. برای تقویت قلب بسیار مفید است. تخم و دانه ای که در تمشک وجود دارد، اغلب با دندان خرد نمی شود ولی وقتی خورده شود در معالجه یبوست و خشکی مزاج به طور طبیعی، بسیار موثر است و سبب می شود که یبوست به کلی رفع گردد. شربت تمشک مخلوط با آب برای تب تجویز می شود. خضاب مو با برگ و میوه تمشک که سرشار از منگنز است موی سفید را مشکی می کند و اگر بستن این خضاب مدتی ادامه پیدا کند، موی سفید ریخته و به جای آن موی سیاه در می آید.

خوردن تمشک برای مبتلایان به مرض قند (دیابت)، تبهای صفراوی، التهاب مجاری ادرار و گلودرد (آنژین) مفید است. تمشک دارای اسید سالسیلیک است، از این رو برای تسکین درد سودمند است. خون را قلیایی می کند و قند آن برای مبتلایان به مرض قند مفید است. تمشک دارای خاصیت ضد عفونی کننده است. به علت دارا بودن ویتامینهای (ث)-، و (کا)، برای اوره و فشار خون مفید است. برای معالجه کک و مک ابتدا صورت را خوب بشویید و سپس ورقه نازکی از تمشک را به مدت یک ساعت روی صورت به مالید، این روش را مرتب تکرار کنید تا کک و مک صورت از بین برود. گوشت پر دانه تمشک، دارای خواص توت فرنگی است و ترشی خون را از بین می برد. تمشک، عرق آور است، لذا بهترین زهکش سوراخهای پوست است.

مضرات

زیاده روی و مصرف بی رویه تمشک موجب ناراحتی قلبی، افزایش صفرا، سردرد و ناراحتی کبدی می شود.