قفلهای CD چگونه کار می کنند؟ نظر در این مقاله سعی در بررسی اجمالی ساختار برخی ازقفلهای سی دی داریم و به بررسی تکنیکهایی که در این زمینه ارائه شده می پردازیم:

روشهای بسیاری برای حفاظت از یک CD در برابر کپی برداری وجود دارد ولی تاکنون هیچ سازنده و طراح قفلی ساختار آن را بصورت واضح بیان نکرده است.

یکی از ساده ترین و عمومی ترین روشهایی که تاکنون برا ی حفاظت از CD دیده شده است افزایش مجازی طول چند فایل درون CDمیباشد به نحوی که آنها تا چند صد مگابایت به نظر میرسند.برای انجام چنین کاری تنظیمات مربوط به طول آن فایل را در Image سی دی بیش از آن چه هست ذکر میکنند.

اغلب این فایلها درون Image بر روی هم قرار میگیرند ولی برنامه حجم واقعی هر فایل را میداند و عمل خواندن را تا آن نقطه انجام میدهد. بنابراین برنامه بخوبی کار میکند. اگر کاربری سعی کند که فایلها را درون درایو دستگاهی کپی کند با شکست مواجه میشود زیرا این سی دی حاوی چندین گیگا بایت داده است! ولی این روش اکنون دیگر کارایی لازم را ندارد زیرا امروزه تمام برنامه های کپی برداری ابتدا از روی سی دی Image (تصویر) برداری میکنند.

یکی از روشهای نادر و کمیاب برای حفاظت از سی دی ها کنترل بر روی درایو سی دی می باشد از این روش بیشتر در حفاظت بازیها استفاده میشود و نحوه ایجاد آن به دانش بالایی نیاز دارد.روش آن بدین نحو است که اطلاعاتی نادرست(عمدی) در قست ECC (تصحیح خطا) یک سکتور داده نوشته میشود. سی دی نویسهای استاندارد بصورت خودکار این خطاها را هنگام نوشتن تصحیح میکنند در هنگام خواندن ، برنامه سکتور داده را بصورت RAW و بدون تصحیح خطا در حافظه برای تطبیق با داده های اصلی بار میکند و در صورتیکه تناقض با داده های اصلی برنامه اجرا نمیشود.

این روش در برنامه هایی که عملکرد درایو توسط برنامه تعیین میشود(مانند بازیهای کنسول) کارایی قابل توجهی داشت. ولی اکنون بسیار ی از نرم افزارهای نوشتن سی دی گزینه ای برای خاموش کردن تصحیح خودکار دارند. بنابراین این روش نیز بزودی از یاد برده شد.

یکی از روشهای غیر حرفه ای ولی موثر در زمانهایی که سی دی به تازگی خود را مطرح ساخته بود ایجاد سی دی های نقره ای غیر استاندارد بود. این سی دی ها بیش از ۷۴ دقیقه(۶۵۰ مگابایت) ظرفیت داشتند((Over sized و با دستگاههای پرس سی دی تولید میشدند . ولی امروزه CD-RوCD-RW هایی با ظرفیتهای ۷۰۰ و حتی ۸۰۰ مگابایت تولید شدند که این روش را بسرعت متوقف نمودند.

امروزه متداول ترین روشی که برای محافظت از سی دی دیده میشود ایجاد فاصله هایی (gaps) غیر استاندارد ما بین تراک های صوتی و قرار دادن اندیسها در مکانهایی دور از انتظار است. سی دی که با این روش قفل گذاری میگردد در بسیاری موارد توسط نرم افزار های کپی برداری معمولی و سی دی نویسهایی که از Disc at once پشتیبانی نمیکنند غیر قابل کپی برداری است. ولی با پیشرفت تکنولوژی سی دی نویسها و نرم افزارها این روش نیز بسرعت در حال کناره گیری است.

یکی دیگر از روشهای ساده برای قفل گذاری تولید یک سی دی غیر استاندارد با قرار دادن تراکهایی کمتر از ۴ ثانیه است . برنامه برای اجرا شدن ابتدا اندازه و تعداد این تراکهای غیر استاندارد را چک میکند . همچنین قرار دادن تراکهای خالی داده در مابین تراکهای صوتی میتواند این روش را قدرتمند تر سازد.

در واقع با ترکیب روش بالا و این روش برخی نرم افزارها و سی دی نویسها را از نوشتن اینگونه سی دی ها عاجز نموده ایم ولی روش موثری محسوب نمیشود. همچنین این روش سبب ناسازگاریهایی نیز در نحوه خواندن سی دی میشود به همین دلیل عمومیت پذیری کمتری دارد.

امروزه قرار دادن فاصله خالی یا سوراخگذار ی بر روی سی دی متداول شده است بدین نحو بسیاری از برنامه ها که یک قصد خواندن یک تراک از ابتدا تا انتها را دارند با مشکل مواجه میشوند. فراد مبتدی گاهی برای سی دی ها لیبلی قرار میدهند که هنگام اجرا ی برنامه آن لیبل سی دی را چک میکند گاهی امکان دارد در گزینش کردن برنامه از یک سی دی و نوشتن آن ، فراموش کنیم برچسب را نیز منتقل کنیم یا برچسب متفاوتی برای آن سی دی انتخاب کنیم ولی تا کنون این روش به عنوان یک قفل مطرح نبوده است .

امروزه دستکاریToc سی دی بسیار فراگیر است و یک قفل ساز سعی دارد با دستکاری TOC اطلا عاتی دروغین را به سی دی پیوند بزند.(با ساختار Toc در مقاله های آینده بیشتر آشنا خواهید شد.

امروزه شرکتهایی بیشماری بر روی نحوه قفل گذاری بر روی سی دی ها و روشهای جدید فعالیت دارند به طور مثال شرکت سونی به تازگی ادعا میکند که قادر است با دستگاهی خاص برروی سی دی اطلاعاتی بنویسد یا مارک گذاری کند که با تجهیزات عادی تنها قابل خواندن باشد. ولی از سوی دیگر شرکتهایی سعی در ارائه کد برگردانهایی برای آن هستند. و این مبارزه ادامه دارد....