کودکان، شب و درخشش ستاره ها در آسمان را دوست دارند. آنها از رفتن کنار پنجره و آسمان شب همراه با پدر و مادرشان لذت می برند اما شب با همه زیبایی هایش برای کودکان رازهای تخیلی هولناک دارد. خصوصاً آن که کودک برای خواب تنها در اتاق قرار گرفته و می بایست تا زمان به خواب رفتن، تاریکی اتاق را تحمل کند. ذهن کودکان بسیار کنجکاو و فعال است. آنها طی روز با دوستان و همکلاسی هایشان ساعت ها درباره پدیده های ترسناک و اعجاب آور صحبت کرده و مدت ها درباره آن فکر می کنند آنها حتی ممکن است فیلم های ترسناک دیده و در خیالات شان با آن درگیر شوند. این تفکرات در خواب شبانه کودکان و رؤیاهای آنها تأثیر گذاشته و ممکن است کابوس دیده یا دچار وحشت شبانه یا حتی راه رفتن در خواب شوند. برخی فاکتورها این اختلالات را دامن می زند مثل نور قرمز اتاق خواب. تعدادی از والدین بدون آگاهی از اثرات نور روی کودک نور اتاق یا رنگ چراغ خواب کودک را طوری انتخاب می کنند که او هنگام شب دچار کابوس یا وحشت شبانگاهی می شود. نور قرمز با تأثیر بر روی سیستم سمپاتیکی بدن غدد درونی را فعال ساخته و گاه ماده شیمیایی مغز دچار اختلال شده و کودک کابوس می بیند. روانشناسان همواره به والدینی که کودکشان دچار شب ادراری، کابوس، در خواب راه رفتن و یا وحشت شبانگاهی هستند توصیه می کنند رنگ اتاق کودک را از رنگ های تحریک کننده مثل قرمز و نارنجی انتخاب نکنند و یا در صورت تعدیل آن با رنگ هایی مثل سفید و کرمی سعی کنند از چراغ های مناسب به رنگ کرم یا آبی استفاده کنند. نور اتاق خواب کودک اگر کرم رنگ انتخاب شود، کودک آرامش روانی بیشتری داشته و صبح با نشاط بیشتری از خواب بیدار می شود.