بسیاری از افراد وقتی می خواهند، از بهترین خاطرات و زمان هایی که از صمیم قلب شاد بوده اند، سخن بگویند، خاطرات دوران کودکی یا نامزدی در ذهن شان تداعی می شود. محققان ازدواج و تشکیل خانواده را از اصول مؤثر در تعالی و رشد فردی و عاطفی زن و مرد دانسته و معتقدند، پیوندی که بر مبنای آگاهی، دانش و معیارهای درست صورت گیرد، زمینه ساز ایجاد احساس رضایتمندی از زندگی و خوشبختی است.
تقسیم وظایف و نوعدوستی از دیگر عواملی است که باعث شادی زندگی زناشویی می شود. در صورتی که مشکلات و سختی ها بر دوش یک نفر از اعضای خانواده سنگینی کند و دیگر افراد تنها مصرف کننده باشند، غم و اندوه بر زندگی خانوادگی سایه می افکند و زندگی رنگ خواهد باخت. همدلی و کمک اعم از فکری یا مادی، به زندگی معنا خواهد بخشید و فرزندان نیز از حس تعاون و همکاری میان والدین خود الگوبرداری می کنند و زندگی برای همه افراد شیرین و دلپذیرتر خواهد شد.
کارشناسان شکل گیری عشق حقیقی و عاری از منفعت طلبی را باعث تداوم پایداری رابطه بین زن و شوهر و ایجاد احساس شادی در زندگی معرفی می کنند.
محبتی که بر پایه زیبایی های ظاهری، ثروت یا قدرت بنا شود، زودگذر است و در صورت شادی آفرین بودن، موقتی است چرا که زیبایی های ماندگار در قلب و ذهن افراد وجود دارند و در صورت توجه به آن با مرور زمان بیشتر نمایان شده و احساس رضایت از زندگی در زن و شوهر و دیگر اعضای خانواده ایجاد می شود.
به عقیده کارشناسان مهمترین رمز استحکام یک زندگی مشترک اعتماد زن و شوهر به یکدیگر است. برخی از روانشناسان معتقدند، میان زن و شوهر نباید هیچ پنهان کاری وجود داشته باشد.