تنها ارتباط خونی جنین با مادر از طریق جفت و بند ناف است. بند ناف واسطه ارسال مواد غذایی از بدن مادر از طریق جفت به بدن کودک است. با تولد نوزاد این بزرگترین پل ارتباطی مادر و کودک قطع می‌شود و از آن پس خون نوزاد مستقل شده و سیستم‌ گردش خونی جفتی کاملاً معکوس شده و کودک زندگی دوباره‌ایی پیدا می‌کند. بند ناف ممکن است در موقع تولد بسیار کوتاه و یا بسیار بلند باشد و حتی در اطراف گردن و سر نوزاد پیچیده باشد. اختلالات عروقی بند ناف، عفونت بند ناف، و ضربه‌های وارده به آن و غیره می‌تواند نوزاد را با مخاطراتی رو به رو کند، بعد از تولد بند ناف قطع شده و محکم بسته میشود. بلافاصله در اثر انقباض و کم کم مسدود شدن عروق بند ناف خونریزی آن متوقف شده و سپس خشک شده، حداکثر تا هفته دوم بعد از تولد از بدن نوزاد جدا می‌شود.

چنانچه محیط ناف خشک باشد این جدا شدن زودتر اتفاق می‌افتد ولی اگر مرطوب نگهداشته شود یا عفونت پیدا کند و یا در بعضی از بیماریهای نوزاد ممکن است دیرتر جدا شود. بند ناف تا زمانی که خشک باشد و عاری از عفونت باشد به هیچ داروی خاص یا دستکاری یا گاز استریل نیازی ندارد. ولی چنانچه خونریزی داشته باشد و یا التهاب و تورم و قرمزی اطراف آن باشد و یا ترشحات چرکی داشته باشد باید حتماً توسط پزشک معاینه درمان سریع شروع شود نوزادان به علت اختلالات انعقادی طبیعی که دارند ممکن است دچار خونریزی از محل ناف شوند که خوشبختانه با تزریق دارو مناسب این خونگیری قابل کنترل است و هیچ گونه نگرانی ایجاد نمی‌کند.

پوشاندن ناف نوزاد یا قنداق کردن نوزاد یا پوشاندن ناف با پوشک، باعث تأخیر در جدا شدن ناف کودک می‌شود. همچنین شستن مداوم و مرطوب نگهداشتن پوست و ناف نوزاد تأخیر در جدا شدن بند ناف را بدنبال دارد و عفونت ثانویه نیز ایجاد می‌کند. در بعضی از موارد، اختلالات مادر زادی ناف در اثر ارتباط با مثانه یا روده یا سایر احشاء داخل شکمی ممکن است باعث ترشحات غیر عادی ناف و یا مسائل ادراری و ... شود که نیاز به اقدام جراحی دارند.

بعضی از نورادان ممکن از همان ابتدای تولد دارای فتق نافی باشند که با افتادن بند ناف فتق مشخص شده و توجه خانواده را جلب می‌کند. فتق‌های نافی کوچک در زیر یکسالگی نیاز به اقدام خاصی ندارند ولی چنانچه بزرگ باشد حتماً باید توسط جراحی اقدام لازم انجام شود.

از مشخصات فتق نوزاد این است که در شرایط مختلف تغییر اندازه پیدا می‌کند و روده را به راحتی در فتق‌های بزرگتر می‌توان لمس کرد و صدای روده را نیز می‌توان شنید. هر گونه دستکاری فتق ممکن است عوارضی را بدنبال داشته باشد.

توده‌های نافی در نوزاد و کودک غیر طبیعی است چنانچه اشکالات مادرزادی در دیواره شکم و ناف باشد و باعث بیرون آمدن قسمتی از روده‌ها به بیرون از شکم شود و یا همراه با سایر اختلالات مادرزادی باشد باید بررسی و درمان جدی صورت گیرد.

هر گونه عفونت ناف ممکن است مستقیماً باعث عفونت خون نوزاد شده و حتی منجر به مرگ نوزاد شود. استفاده از پماد، خمیر، دارو، بتادین، الکل و یا هر داروی دیگر برای ناف ممکن است مخاطرات جدی برای سلامت کودک داشته باشد. از طرفی یکی از راههای مهم تغذیه نوزاد بعد از شیر مادر در کودکان بسیار بدحال در بیمارستان همین بندناف است باید در حفظ آن خصوصاً در کودکان نارس و یا کودکانی که زردی دارند تلاش کرد!

بیماریهای کودک و فتق ناف

فتق ناف در نوزاد ممکن است علامتی از بیماریهای دیگر نوزاد باشد یکی از مهمترین بیماریهائی که می‌تواند همراه با فتق ناف باشد کم کاری مادرزادی تیروئید است که تشخیص و درمان به موقع آن می‌تواند از عقب افتادگی کودک جلوگیری کند.

درضمن بسیاری از بیماریهای دیگر مثل سندرم دان، اختلالات کروموزمی، اختلالات اسکلتی و عضلانی می‌تواند باعث ایجاد فتق نافی شود.

groohashpazi.blogfa.com