دستیابی به استقلال در تمام ابعاد فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و ... مستلزم تلاش و کوششی بی وقفه و سازندگی برنامه ریزی شده، حفظ و حراست اموال و منابع موجود، اقتصاد بدون نفت و ... است.این امر میسر نیست مگر این که از درون بنیادی ترین و مهم ترین مرکز تربیتی و آموزشی هر انسان یعنی خانه و خانواده شروع کنیم.از آن جا که حیات و بقای انسان از ضروری ترین امور زندگی اوست و برای دستیابی به این امر نیاز به تهیه غذا و طعام دارد که آن هم تامین نمی شود مگر با تلاش و کوشش او و در نهایت پس از به دست آوردن روزی باید در استفاده و نگهداری آن اصولی را رعایت کند.در خانواده است که انسان اصول مختلف چگونه زیستن روی کره خاکی از جمله بهره وری و صرفه جویی را می آموزد.
پدر و مادر در عین خوش خلقی و مهربانی باید در همه امور تربیتی از جمله در زمینه بهره وری و صرفه جویی بسیار جدی باشند و فرزندانشان را چنان با برنامه و مقتصد بار بیاورند که کار و تلاش مبتنی بر برنامه، در زندگی روزانه آنان متجلی باشد و در صرفه جویی و رعایت بیت المال نیز چنان فرزندان خود را توجیه و تربیت کنند که آن ها حفظ اموال عمومی کشور را حفظ سرمایه های شخصی خود بدانند.بهره وری، استفاده بهینه از امکانات و شرایط موجود است و در تمام سیستم ها و نهادهای اجتماعی می تواند وجود داشته باشد و با برنامه ریزی اصولی می توان به حداکثر بهره وری دست یافت.
خداوند می فرماید: بخورید و بیاشامید اما اسراف نکنید.حضرت علی(ع) در نامه ۱۲ نهج البلاغه می فرماید: اسراف را کنار بگذار و روش میانه را پیشه کن، امروز به فکر آینده باش، از اموال دنیا به مقدار ضرورت برای خویش نگه دار و زیاده آن را برای روزی که بدان نیازمندی (آخرت خویش) پیش فرست.پیامبر(ص) می فرمایند: هر که میانه روی کند خدا بی نیازش می کند و هر که اسراف کند خدا فقیرش می کند، مفاهیمی نظیر صرفه جویی، قناعت در مصرف منابع، اسراف و تبذیر نکردن، استفاده مناسب از زمان، اهمیت دادن به ارزش کار و پویایی پیوسته به سمت کمال و ... هم از مواردی است که می تواند موتور محرکه نیرومندی برای انجام بهتر امور خانه و کشور و دستیابی به نتایج مطلوب تر و در نهایت تکامل انسان شود.

سلطان ازدکی