فابیو کاپلو در ۱۸ ژوئن سال ۱۹۴۶ در سن کانزیان دیسونزو ایتالیا به دنیا آمد.
کاپلو در دهه ۱۹۷۰، هنگامی که بازیکن بود در باشگاه یوونتوس تورین و نیز تیم ملی ایتالیا بازی می کرد. وی در آن زمان در ایتالیا، بیش از هرچیز به خاطر گلی که به تیم ملی انگلیس زده، و ایتالیا را به اولین پیروزی در ورزشگاه ویمبلی لندن رسانده بود، شهرت پیدا کرده بود. او در مجموع ۳۲ بار پیراهن تیم ملی فوتبال ایتالیا را به تن کرد و هشت گل نیز برای این تیم زد. وی در جام جهانی ۱۹۷۴ در آلمان نیز حضور داشت که ایتالیا در دور مقدماتی با شکست ۱ بر ۲ در مقابل لهستان، از دور رقابت ها کنار رفت. در آن جام، کاپلو در هر سه بازی تیمش حاضر بود و در مقابل لهستان، تک گل ایتالیا را در دقیقه ۸۵ به ثمر رساند.
● دوران مربیگری
درطول پنج سال مربیگری در آ. ث. میلان، روسونری ها را در سال ۱۹۹۴ با یک پیروزی ۴ بر ۰ در فینال در مقابل بارسلونا، به قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و چهارمین قهرمانی این تیم رساند. پس از یک فصل حضور در رئال مادرید که در سال ۱۹۹۷ منجر ب قهرمانی این تیم در فوتبال باشگاهی اسپانیا شد، برای یک فصل دیگر به میلان بازگشت. از سال ۱۹۹۹ سرمربی آ. اس. رم شد و این تیم را در سال ۲۰۰۱ به قهرمانی سری A ایتالیا رساند. از سال ۲۰۰۴ در یوونتوس تورین، جانشین مارچلو لیپی شد و دو قهرمانی با این تیم به دست آورد. از ۴ جولای ۲۰۰۴ به طور یک طرفه قرارداد خود با یوونتوس را فسخ کرد و دوباره سرمربی رئال مادرید شد و در ۶ جولای ۲۰۰۶ قرادادی سه ساله با این تیم به امضاء رسانید. در آنجا هم توانست در همان فصل جشن قهرمانی بگیرد و برای مادریدی ها تبدیل به یک اسطوره شود. اما وی در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۷، علی رغم کسب عناوین قهرمانی، از تیم رئال اخراج شد. علت این امر نیز انتقادات شدیدی بود که به سیاست های تیمی و سیستم دفاعی بازی تیمش می شد. در این جریان، رئال مادرید مجبور شد مبلغی بالغ بر ۲/۶ میلیون یورو برای تسویه حساب به وی بپردازد.
کاپلو یک بار گفت که قصد دارد برای چند سال پایانی دوران فعالیتش، هدایت یک تیم ملی بزرگ را به عهده بگیرد. وی در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۰۷ به این هدف رسید. در این روز، فدراسیون فوتبال انگلیس وی را به جای استیو مک لارن که اخراج شده بود، به عنوان سرمربی تیم ملی این کشور به خدمت گرفت.
● موفقیت ها
▪ به عنوان بازیکن
ـ قهرمانی لیگ ایتالیا: ۱۹۷۲، ۱۹۷۳، ۱۹۷۵، ۱۹۷۹
ـ قهرمانی جام حذفی ایتالیا: ۱۹۶۹، ۱۹۷۷
▪ به عنوان مربی
ـ قهرمانی لیگ ایتالیا: ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۲۰۰۱، ۲۰۰۵، ۲۰۰۶
ـ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا: ۱۹۹۴
ـ قهرمانی در سوپرجام اروپا: ۱۹۹۴
ـ قهرمانی در سوپرجام ایتالیا: ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۲۰۰۱
ـ قهرمانی در لیگ اسپانیا: ۱۹۹۷، ۲۰۰۷

مریم دری منش