دیرزبان بازکردن یا تأخیر در تکلم از جمله اختلالات شایع در خردسالان است که تشخیص بموقع و انجام درمان‌های لازم در رفع آن مؤثر است.

دیرزبان بازکردن در کودکان مسئله‌ای کاملاً طبیعی است که ۳ تا ۱۰ درصد کودکان را در برمی‌گیرد و با درمان‌های ساده و ایجاد شرایط محیطی مساعد می‌توان مهارت سخن گفتن را در کودکان تقویت کرد. مطالعات نشان می‌دهد بروز این اختلال در پسرها سه تا چهار برابر بیشتر از دختران است. والدین در تشخیص و پیشگیری از این عارضه نقش بسیار مهمی دارند لذا بالابردن آگاهی آنان در رابطه با مهارت‌های گفتاری در خردسالان در رفع مشکلات آنان مؤثر است. جدول زمان‌بندی شده زیر پیشرفت عادی و طبیعی روند آموزش گفتار را در کودکان نشان می‌دهد.

‌ از بدو تولد تا ۲سالگی:

دوران نوزادی بهترین زمان برای بالابردن توانایی سخن گفتن در کودکان است. در چند ماه اول زندگی مسلماً کودک معنی کلماتی را که به کار می‌برید نمی‌فهمد ولی از شنیدن صدای پدر و مادر لذت می‌برد. به چهره افراد ناشناس توجه خاصی دارد و نسبت به صداهای بلند عکس‌العمل نشان می‌دهد.

در سه‌ماهگی کودک به دیگران لبخند می‌زند و تا چهارماهگی «آغون» را تمرین کرده و از طریق صدا با اطرافیان ارتباط برقرار می‌کند. در شش‌ماهگی از طریق تغییر آهنگ صدا عصبانیت یا رضایتمندی خود را بروز داده و در ۱۲ ماهگی کودک نسبت به صحبت کردن با دیگران توجه خاصی نشان می‌دهد و معمولاً جواب نه را به کار می‌برد.

در این سن کودک سعی می‌کند تلفظ کلمات را تقلید کند و والدینش را «بابا» و «ماما» خطاب می‌کند. پیشرفت تکلم در شش‌ماهه دوم زندگی بسیار سریع‌تر از شش‌ماهه اول است. در پایان دوسالگی بسیاری از کودکان می‌توانند بیش از ۵۰ کلمه را بیان کنند و جمله‌های ساده بسازند.

منیره اعتمادی