۱۹آوریل سال ۲ میلادی سنای روم تصویب کرد که برای جنگ قریب الوقوع با ایران ده هزار مرد«فرانک» اجیر شوند و به جای انتقال با کشتی از طریق بنادر ایتالیا، از راه دانوب و دریای سیاه خود …

۱۹آوریل سال ۲ میلادی سنای روم تصویب کرد که برای جنگ قریب الوقوع با ایران ده هزار مرد«فرانک» اجیر شوند و به جای انتقال با کشتی از طریق بنادر ایتالیا، از راه دانوب و دریای سیاه خود را به آسیا برسانند. فرانکها که نام کشور فرانسه از آنان گرفته شده است در آن زمان در جنوب آلمان بسر می بردند که بعدا به فرانسه سرازیر شدند. ژرمن ها (اقوام آلمانی) با این که قرنها زیر سلطه رومیان بودند حاضر نمی شدند که به صورت «مرسنر رومی» با ایرانیان وارد جنگ شوند. در طول تاریخ، دیده نشده است که آلمان و آلمانی بر ضد ایران و ایرانی قدمی برداشته باشد. ایران در جریان دو جنگ بزرگ قرن بیستم، به خاطر داشتن احساس دوستی و همنژادی با آلمانی ها آسیب بسیار دید.

بسیاری از آن فرانکهایی که طبق مصوبه آوریل سال ۲ میلادی به جبهه ایران فرستاده شده بودند، در جنگ با ایران اسیر و یا کشته شدند و تنها چند صد تن از آنان موفق به بازگشت شدند و همین عده تلاش کردند شیوه های جنگی ایرانیان را به فرانکها بیاموزند که تیراندازی در جهت مخالف تاخت اسب یکی از این فنون بود.

این فرانک ها تعریف کرده بودند که سربازان ایرانی دو دسته اند، یک دسته سواره نظام سبک و دسته دیگر مرکب از پیاده و سوار سنگین اسلحه. سربازان سنگین اسلحه ایرانی کلاه خود های فلزی مشابه آنچه که رومیان (به اقتباس از نظامیان یونان قدیم) بکار میبرند بر سر می گذارند. تیغه ای بر فرق این نوع کلاه خود تعبیه شده که سرباز با سر خود هم می تواند اعضای بدن سرباز طرف مقابل را هدف قرار دهد (در قرن گذشته نمونه ای از این کلاه خود در ویرانه های نسا، نزدیک اشک آباد ( شهر عشق آباد) به دست آمد که در موزه این شهر نگهداری می شود.