می توان گفت ایده اصلی ساخت خودروهای دو دیفرانسیل از ذهن فرماندهان نظامی در جنگ جهانی اول تراوش کرد، جایی که انسان و اسب در میادین باتلاقی و گل آلود جنگ از ادامه راه باز می ایستادند و گاهی جان خود را از دست می دادند. رساندن آذوقه و مهمات به دلیل دشواری مسیر، بسیار مشکل بود و انتقال مجروحان و رساندن کمک به آن ها در مدت زمان کم از آن دشوارتر و این ها همه نیاز به یک وسیله نقلیه چندمنظوره را بیشتر می کرد.
وسیله ای که از ابتدا هم به همین نام شناخته می شد (اتومبیل چندمنظوره) و بعدها هم به همین دلیل جیپ نام گرفت که در اصل پدر اتومبیل های دو دیفرانسیل امروزیست.
نام جیپ از کلمه General Purpose به معنای چندمنظوره که به اختصار (P.G) و در اثر تلفظ زیاد به Jeep بدل شد گرفته شده است.
کمپانی ویلیز (Willys) از اوایل سال ۱۹۳۹ به دنبال ساخت خودرویی سبک برای اهداف شناسایی نظامی بود، با آغاز جنگ دوم جهانی در سوم سپتامبر همان سال و پیش بینی درگیری آمریکا در این بحران، پیگیری این کمپانی برای ساخت چنین خودرویی بیشتر شد.
در پاییز همان سال کمپانی ویلیز متوجه شد که کمپانی بنتام (Bantam) نیز قصد ساخت وسیله ای با این منظور را دارد. در ژوئن ۱۹۴۰ از سوی ارتش طرح اولیه خودرو و مشخصات فنی آن به صورت یک مناقصه مطرح شد و از بین ۱۳۵ شرکت صنعتی تنها سه کمپانی پا پیش گذاشتند.
کمپانی بنتام، ویلیز و فورد. ولی بعدها کمپانی بنتام از پیگیری ساخت این وسیله نقلیه کناره گرفت.
مشخصاتی که توسط ارتش در اختیار سازندگان قرار گرفته بود بیانگر خودرویی بود که حداکثر حدود ۵۹۰ کیلوگرم وزن داشته باشد، (البته بعدها به دلیل غیرعملی بودن به ۹۷۰ کیلوگرم افزایش داده شد) با موتوری که حداقل گشتاور تولیدی ۱۲۰ نیوتن متر، فاصله محورها ۲۰۳ سانتی متر، عرض محورها ۱۱۹ سانتی متر، ارتفاع از سطح زمین
۲۵ سانتی متر و ظرفیت ترابری ۳۰۰ کیلوگرم.
نمونه اولیه خودرویی که بعدها تبدیل به اولین جیپ نظامی دنیا یعنی (willys MB) ویلیز ام.بی توسط مهندسی اهل دیترویت به نام کارل پرابست (Karl Probst)
طراحی شد این خودرو در کمپانی بنتام ساخته شدو تحت آزمایش های سخت و طاقت فرسای ارتش قرار گرفت.
۵۵۰۰ کیلومتر را طی کرد که تنها ۴۰۰ کیلومتر آن جاده آسفالته بود و در انتهای این آزمایش ها داوران نتیجه گیری کردند که این خودرو قدرت فراوان خود را اثبات کرده و تمامی نیازهای آن ها را برآورده خواهد کرد.
سرانجام کمپانی ویلیز و فورد نیز نمونه هایی را بر مبنای طرح های بنتام آماده ساختند. ویلیز در نمونه خود که کوآد (Quad) به معنای چهارگوش نام گذاری شده بود و فورد که در نمونه خود به نام پیگمی (Pygmy) یعنی کوتوله نام داشت هر کدام تغییرات و اصلاحاتی را با صلاحدید خود انجام داده بودند.
به طور مثال ویلیز از موتوری به نام (Go Devil) بهره می گرفت که به دلیل پرقدرت تر بودن آن حتی بیشتر از خواست ارتش هم بود و موتور بنتام را بی ارزش جلوه می داد.
در نهایت با توجه به وضعیت متزلزل اقتصادی و خط تولید ضعیف بنتام و همچنین برتری خودروی ویلیز، قرارداد نهایی به کمپانی ویلیز واگذار شد و چون ارتش در مدت زمان کوتاهی مقدار زیادی از این خودرو را نیاز داشت، کمپانی ویلیز با استفاده از خط تولید کمپانی فورد که در سیستم خطی بسیار پرتوان بود تولید انبوه اولین اتومبیل دو دیفرانسیل جهان را شروع کرد.
در دوران جنگ دوم جهانی ویلیز و فورد بیش از ۰۰۰ ۷۰۰ سفارش دریافت کردند که ۰۰۰ ۳۳۰ دستگاه از این خودروها را که ویلیز (ام.بی) Willys MB نامیده می شد در کمپانی ویلیز ساخته شد. شماره سریال ۱۵۰۰ دستگاه جیپ های اولیه از ۱۰۷۲ تا ۲۵۷۲ و با شماره ثبت ۲۰۱۵۹۱۹w بود که هنوز هم کلکسیونرها در سراسر جهان به دنبال یافتن هر چه بیشتر از این مجموعه اولیه می باشند.
بد نیست بدانیم که از این خودروی چندمنظوره از ابتدای تولدش تا به حال جهت مصارفی مانند خودروی فرماندهی، خودروی شناسایی، خودروی مخصوص حمل تیربار و توپ های سبک، آمبولانس جهت مناطق ناهموار، شخم زدن زمین های کشاورزی، وسیله ای برای برف روبی و پاک کردن معابر، خودروی سمپاشی، و همچنین وسیله ای برای جابجا کردن واگن های قطار در روی ریل راه آهن نیز استفاده شد.
شایان ذکر است که این خودرو در سال ۱۳۲۰ همراه نیروهای مهاجم متفقین به ایران وارد شد و هنوز هم بعضی از نمونه های اولیه آن در روستاها و نقاط دورافتاده کشور در حال کار هستند.

نورالدین هاشمی