شخصیت کودکان، روحیه و انعطاف پذیری آنان و میزان مشاجراتی که در آن مداخله می کنند نقش عمده ای را بازی می کند. برای مثال بین یک کودک آرامش طلب و یک کودک شلوغ به راحتی درگیری و مشاجره رخ می دهد در حالی که دو کودک آرام، راحت تر با هم ارتباط برقرار می کنند.

گاهی کودکان به دلیل مسائل احساسی، یادگیری یا بیماری نیازمند توجه بیشتری از جانب والدین خود هستند که این توجه از جانب بقیه کودکان تبعیض نامیده می شود و مشکلاتی را به همراه می آورد. در این میان شیوه رفتاری والدین تأثیر زیادی در حل مشکلات دارد. اگر والدین به شیوه ای محترمانه، مؤثر و آرام با موضوع برخورد کنند، قطعاً کودکانی انعطاف پذیرتر خواهند داشت که توانایی بیشتری را در حل مشکلات از خود نشان می دهد.

نیازها و نیز شخصیت کودکان در مراحل مختلف رشد آنها متفاوت است و شیوه رفتاری متفاوتی را نیز می طلبد و این توجه و نحوه برخورد والدین است که در برقرار کردن ارتباط کودک با سایرین تأثیرگذار است.

بازی کردن با کودک از اهمیت بالایی برخوردار است. والدین می توانند هنگام تماشای تلویزیون به آرامی با کودک توپ بازی کرده و به او توجه کنند. این کار تنش بین کودک و والدین را کاهش داده و با آگاهی از توجه والدین و رفع نیاز کودک، میزان مشاجره بین آنها نیز کاهش پیدا می کند. اگر کودکان بر سر بازی های رایانه ای و.‎.‎. مدام با هم مشاجره دارند، تهیه یک جدول زمان بندی برای استفاده از وسایل در طول هفته می تواند مؤثر باشد.

برگزاری جلسات هفتگی در خانواده و تکرار قوانین و اعلام موفقیت کودکان در کنترل مشاجرات در بهبود روابط بین آنها تأثیرگذار است. علاوه بر این والدین باید توجه داشته باشند گاهی کودکان برای جلب توجه والدین مشاجره می کنند و در صورت توجه کافی از طرف والدین، زمینه این مشاجره نیز از میان برداشته می شود.

هومن سعدی