انواع مختلف فلفل اعم از شیرین یا تند، غنی از ویتامین C بوده و منبع خوبی از ویتامین A می باشد.

میزان ویتامین A در انواع فلفل ها متفاوت است، زمانی که رنگ آن قرمز می شود ویتامین A موجود در آن ها ۱۰ برابر افزایش می یابد.

ترکیبات موثر فلفل عبارتند از: کاپ سائی سین، کاپ سیسین و کاپ سانتین.

گرد میوه فلفل با استعمال خارجی باعث تسکین دردهای روماتیسمی می شود، این خاصیت میوه فلفل مربوط به ترکیب شیمیایی موسوم به کاپ سیسین است که عامل تحریک کنندگی جلدی فلفل می باشد.

مصرف گرد میوه فلفل همراه با عسل به صورت خوراکی در درمان بواسیرهای خطرناک بسیار مفید است.

یک فلفل دلمه ای سبز ۱۹ درصد ویتامین C مورد نیاز بدن را تامین می کند.

فلفل فرنگی

فلفل فرنگی یا فلفل سبز حاوی پروتئین، مواد قندی، کلسیم، مواد چربی، آهن و ویتامین های A۱، B۲ ، A و ویتامین C است.

فلفل فرنگی طبیعتی گرم داشته و اشتها را تحریک، اعصاب را تقویت و هضم غذا را آسان می کند.

مضرات:

در مصرف آن نباید زیاده روی کرد، زیرا باعث نفخ معده، تهوع و سقط جنین می شود.

فلفل قرمز

فلفل سبز پس از رسیدن قرمز می شود، هر میوه ای که دارای پوستی براق باشد مقدار زیادی پتاسیم و ویتامین C دارد.

نوع کاملا رسیده آن قرمز و دارای مقدار فراوان ویتامین A است و برای افرادی که سرد مزاج هستند، مناسب نیست.

آب فلفل قرمز در گردش خون و تنظیم آن و پاک کردن سرخرگ ها و عضلات قلب نیز بسیار مفید است و همچنین برای سلامتی ناخن ها و مو نیز دارای اهمیت فراوانی می باشد.

فلفل سبز یا قرمز برای درمان ورم مفاصل، ضعف گردش خون، بیماری های قلبی و فشار خون بالا بسیار سودمند می باشد.

فلفل سیاه

دارای طبیعت گرم است، هاضمه را تحریک می کند و اشتهاآور است.

اگر فلفل سیاه را روی دندان پوسیده بمالید از پیشرفت آن جلوگیری می کند.

ضد نفخ بوده اما نباید زیاد از آن استفاده شود، برای فلج مفید است، پودر فلفل سیاه را با روغن زیتون مخلوط کرده و روی عضو فلج شده بمالید.