امشب سری به پشت بام بزنید و نگاهی به خانه های اطراف تان بیندازید. دیگر خبری از خانه های یک طبقه ویلایی با حیاط و باغچه نیست.
امروز همه جا آپارتمان ها و آسمان خراش ها از زمین سربرافراشته اند و محیط زندگی را محدود به چند چهار دیواری کرده اند.
دیگر بچه های شما نمی توانند مانند خودتان به این طرف و آن طرف خانه بروند و بازی کنند. در این جامعه فرزند سالار، فرزندان زندانی چهاردیواری واحدهای مسکونی شده اند. همین محدودیت سبب شده حرکات طبیعی مورد نیاز کودکان از آنان گرفته شده و رفتارهای غیراجتماعی مانند گوشه گیری و تماشای بیش از حد تلویزیون، عدم خلاقیت در بازی ها و وابستگی زیاد به والدین در آنان شکل بگیرد.
امروز به جای صدای توپ بازی بچه ها در کنار حیاط صدای بازی های رایانه ای از آپارتمان های ۴۰ ۵۰ متری به گوش می رسد. محدود شدن زندگی در قرن حاضر سبب شده خانواده ها نیز به داشتن یک یا دو فرزند قناعت کنند. کم بودن فرزند سبب افزایش میزان توجه والدین به آنها و وابستگی بیش از حد فرزندان به والدین شده است. وابستگی زیاد نیز به دنبال خود، عدم پیشرفت را به همراه می آورد.
در صورتی که می خواهید محدودیت زندگی آپارتمان نشینی روی سلامت فرزندان تان آثار سوء نگذارد به این توصیه ها عمل کنید:
۱) هر چند وقت یک بار زمینه را برای شرکت فرزندان تان در بازی های دسته جمعی و گروهی فراهم کنید. در این صورت مهارت های اجتماعی و یادگیری کودکان تان افزایش می یابد.
۲) به کودکان بیش از حد امر و نهی نکرده و آنها را محدود نکنید، ارتباط برقرار نکردن با دیگران سبب منزوی شدن فرزندان شما می شود.
۳) تماشای زیاد تلویزیون و بی تحرکی و خوردن تنقلات موجب افزایش وزن و مشکلات کبدی می شود. ترغیب کودکان به ورزش و تغذیه سالم به سلامت جسم آنها کمک می کند.
۴) کودکانی که تلویزیون بیشتری تماشا می کنند، تمایل به هیجان بیشتری داشته و بیشتر به مشکلات رفتاری و اختلالات خواب دچار می شوند. عدم تمرکز حواس، رفتارهای خشن و احساس تنهایی از مشکلات ویژه این کودکان است.
۵) کودکان تا ۵ سالگی حداقل روزی ۹۰ دقیقه و از ۵ تا ۱۸ سالگی روزانه باید ۶۰ دقیقه فعالیت هایی مانند دوچرخه سواری، دویدن و... داشته باشند تا احتمال مشکلات قلبی و مرگ زود هنگام در سنین بالاتر در آنان به حداقل برسد.
۶) استعمال مواد مصنوعی و شیمیایی مانند سیگار و مواد مخدر در نوجوانانی که ورزش و تحرک بدنی دارند بیشتر است.
۷) فرزندان تان را بیش از حد به خود وابسته نکنید چون در این صورت قادر به پذیرش مسوولیت در بزرگسالی نخواهند بود و دچار افسردگی می شوند.