بازی چوگان یکی از قدیمی‌ترین بازی‌های سوارهٔ ایرانیان است. این ورزش نشاط‌انگیز است. بعداً از ایران به هندوستان رفت. وقتی انگلیسی‌ها به هندوستان آمدند، آن بازی را یاد گرفتند و در کشور خود رواج دادند. چوگان ورزشی گروهی است. بازیکنان آن سوار بر اسب، توپ یا گویی را با چوب چوگان به طرف دروازهٔ تیم مقابل می‌برند تا گل بزنند. اگر بازی چوگان در فضای باز انجام بشود، هر گروه چهار نفر است، در صورتی که در سالن سرپوشیده باشد، هر گروه سه بازیکن دارد. هر دور بازی، هفت دقیقه است که به آن «چوکه» می‌گویند. زمان بازی، شش چوکه است، اما بسته به قوانین مسابقات، در برخی از بازی‌ها، چهار یا هشت چوکه هم بازی می‌کنند. در چوگان داخل سالن، چوکه‌ها معمولاً شش دقیقه‌ای هستند.

بازی چوگان از بهترین ورزش‌های سواری است که جسارت و چالاکی را تقویت می‌کند و مهارت‌های مختلفی در سواری به وجود می‌آورد.