ناز کلام تو
ادم را واژگون میکند
تا در پی روشنایی روشن باشد
و در انجاهر شبی
بتواند اواز بخواند
ناز کلام تو عشق را می سازد
وگر نه ثانیه ها و من
با شنیدن مرگ بسان افتاب
بر لب کوهند
ناز کلام تو همان سپیده ی بیدار است
وگر نه این حسابگر
که خواب های مرا شمرده است
جز تو کیست !؟

عابدین پاپی