ای اغاز ظریف وای کلام لاغر
ای هیچ
وای سایه ی خیال
ای قشنگ اشفته !
ای ناله ی چاق
ای مشبک بی تماشا
ای خاک تبسم
وای زبان باهوش
وای گوش بی گوش
کوش
ما
از نسل همان همامیم
پس چرا ؟
چرا تا چشم می دید
چشم تنهایی بود .

عابدین پاپی