من عصبانی هستم
و مرتبا به فلانی و فلانی بد وبی راه می گویم
و تو مرا نهی می کنی
اسغفرالله می گویی
و با تمامی وجود می خواهی مرا از بند هایی که باز شده اند
برهانی و برهانی و آزادی ام ببخشایی و
ثروت و شادمانی ام ببخشایی
من از امشب به حرفهای تو که بهترین دوست منی با توجه بیشتری گوش می دهم
کاش می توانستم انگونه باشم که تو می خواهی کاش ما با هم بیشتر متحد ویگانه بودیم
کاش زودتر تورا می شناختم
کاش زودتر
کاش زودتر
تو تمامی در ها را به روی غم ها می بندی
ودروازه های شادمانی را برویم می گشایی
تو خود عشقی
تو خود معرفتی
تو همیشه بیداری
وتو ببخشایشی به تمام معنی
ومن بی تو چه هستم جز دختری سر گردان در وادی بد گمانی خویش نسبت به تمامی ادم ها
نسبت به هر کس و هر چه که از من زمانی دل ربوده
هر کسی هستی طوری خدا گونه ای
که گاه هیچ تردیدی برایم باقی نمی ماند
تو فرزند اویی
تو تبلور او در انانی
و انسان چه گاه تورا نادیده می انگارد
و به نابودی در می غلتد
و به نابودی می کشاند جهانی را که می توانست
هزاران بار بیشتر از امروز شکوفا سازد.

زهرا محمدی