می گویند اگر هوس های مظفرالدین شاه نبود یا اینكه او گذارش به پاریس نمی افتاد، شاید ورود سینما به ایران با چند سال تاخیر مواجه می شد. به هرحال این گفته چندان هم بیراه نیست . قسمت هایی از سفرنامه مظفرالدین شاه را در مورد سینما و سالن سینما كه در پاریس دیده با هم می خوانیم كه می تواند فضایی از سینمای آن سالها را ترسیم كند: «طرف عصری به عكاسباشی فرمودیم آن شخصی كه به توسط صنیع السلطنه از پاریس سینموفتوگراف و لانترن ماژیك آورده است ، اسباب مزبور را حاضر كنند كه ملاحظه كنیم . رفتند نزدیك غروب او را حاضر كردند.
رفتیم به محلی كه نزدیك مهمانخانه یی است كه نوكرهای ما در آنجا شام و ناهار می خورند. نشستیم اتاق را تاریك كردند. هر دو اسباب را تماشا كردیم بسیار چیز بدیع خوبی است ، اغلب امكنه (اكسپوزیسیون) را بطوری در عكس مشخص تماشا می دهد و مجسم می كند كه محل كمال تعجب و حیرت است . اكثر دورنماها و عمارت (اكسپوزیسیون ) و حالت باریدن باران و رودخانه سن و غیره و غیره را در شهر پاریس دیدیم و به عكاسباشی فرمودیم كه همه آن دستگاه ها را ابتیاع كند.
روز شنبه هفتم ربیع الثانی در ساعت ۹ بعدازظهر به اكسپوزیسیون و تالار جشن رفتیم كه در آنجا سینموفتوگراف كه عكس مجسم و متحرك است نشان می دهند و بعد هم به عمارت ایلوزیسن رفتیم كه تفصیل آن از این قرار است : ابتدا وارد درب مخصوص این عمارت شدیم وقت مغرب و چراغ های اكسپوزیسیون روشن بود اول ورود به تالار جشن كه نمودیم خیلی از نظر ما جلوه كرد و واقعا بنای عالی است جایی است به بزرگی دو تكیه دولت و همانطور مدور و با تبلور منقش مسقف است و اطراف آن دو مرتبه صندلی های قرمز است مخمل كه برای جلوس اشخاص ساخته و پرداخته شده . در این اتاق سینموفتوگراف نشان می دهند.
پرده بسیار بزرگی در وسط تالار بلند كردند و تمام چراغ های الكتریك را خاموش و تاریك نموده و عكس سینموفتوگراف را به آن پرده بزرگ انداختند. خیلی تماشا دادند من جمله مسافرین آفریقا و عربستان را كه در صحرای آفریقا با شتر راه می پیمایند نمودند كه خیلی دیدنی بود دیگر اكسپوزیسیون و كوچه متحرك و رودخانه سن و رفتن كشتی در رودخانه و شناوری و آب بازی مردم و انواع چیزهای دیگر دیده شد كه خیلی تماشا داشت . به عكاسباشی دستورالعمل داده ایم همه قسم آنها را خریده و به تهران بیاورند كه ان شاءالله همانجا درست كرده به نوكرهای خودمان نشان بدهیم .»