انسان در مقابل چیزی می ایستد و مقاومت می کند که نمی داند با آن چطور برخورد کند.
انسان در مقابل چیزی می ایستد و مقاومت می کند که نمی داند با آن چطور برخورد کند و کنار بیاید و ما در مقابل چیزی مقاومت می کنیم که آن را نمی شناسیم و ادراکی از آن نداریم.
ما در مقابل پریشانی و آشفتگی و در مقابل شر و بدبختی هنگامی می ایستیم که ساختار آن را نمی شناسیم. تنها زمانی می توانیم نسبت به مساله آشفتگی و مکانیسم عمل آن آگاه باشیم که در ارتباط مستقیم با ساختمان پدیده آشفتگی قرار داشته باشیم.
دو انسان اگر در مقابل یکدیگر حالت دفاع و مقاومت به خود بگیرند درک و شناختی از همدیگر نخواهند داشت. ارتباط تنها موقعی وجود دارد که ترس وجود ندارد.
ترس یا از شناخته است یا از ناشناخته. یا از کاری که انسان انجام داده یا می خواهد انجام دهد. یا از گذشته است یا از آینده. رابطه بین آنچه انسان هست و آنچه میل دارد باشد منجر به ترس می گردد. ترس هنگامی بوجود می آید که انسان واقعیت آنچه هست را بر اساس پاداش و تنبیه ارزیابی کند. هنگامی که شما احساس مسوولیت می کنید و در عین حال می خواهید خود را از آن احساس آزاد کنید، ترس به وجود می آید. حاصل جستجوی لذت و اجتناب از رنج، ترس است. ترس نتیجه اضداد است. تجلیل و ستایش موفقیت منجر به ترس از شکست می شود.
ترس یک فرآیند ذهنی است در طریق تلاش "شدن". در تلاش برای خوب بودن، ترس از شر بودن نهفته است. در تلاش بزرگی ترس از کوچکی وجود دارد.
تلاش برای "شدن" آغاز ترس است. ترس از بودن یا نبودن. ذهن که در حقیقت انبار تجربه است همیشه از آنچه بی نام و نشان است، می ترسد. ذهن (مجموعه نام ها و واژه ها و خاطرات) تنها می تواند در قلمرو "دانستگی" و شناخته ها عمل کند. بنابراین در مقابل ناشناخته (که یک چالش است) یا مقاومت می کند یا آن را بر اساس شناخته ها تعبیر و معنا و برچسب گذاری می کند. این مقاومت عبارت است از ترس، زیرا ذهن نمی تواند در تماس با ناشناخته باشد. شناخته نمی تواند در ارتباط با ناشناخته باشد. شناخته باید متوقف شود تا ناشناخته متبلور شود.
ذهن خالق ترس است. هنگامی که خودش به تجزیه و تحلیل می پردازد و علل آن را جستجو می کند تا از آن رها شود، نتیجه اش "خود حصاری" یا "خودجدایی" بیشتر و بنابراین تشدید ترس است.
وقتی شما به وسیله تجزیه و تحلیل در مقابل آشفتگی مقاومت می کنید، قدرت مقاومت را افزایش داده اید و نتیجه این مقاومت تشدید ترس از آشفتگی و نابسامانی است و ترس مانع رهایی است.
رهایی در ارتباط است نه در جدایی، که نتیجه جدایی ترس است.
http://www.prowin.blogfa.com