۱) کوتریماکسازول یکی از پرمصرف‌ترین آنتی‌بیوتیک‌هایی است که توسط پزشکان خانواده برای بیماران تجویز می‌شود.

۲) این دارو به شکل قرص ۴۸۰ و ۱۲۰ میلی‌گرمی و همچنین شربت کودکان ساخته شده و در داروخانه‌های کشور عرضه می‌شود.

۳) کوتریماکسازول در عفونت‌های دستگاه ادراری، عفونت گوش میانی، التهاب پروستات، ذات‌الریه و برخی مشکلات دستگاه تنفس کاربرد دارد.

۴) میزان مصرف کوتریماکسازول در بزرگسالان و به هنگام بروز عفونت‌های ادراری دو قرص به فاصله هر ۱۲ ساعت و به مدت دو هفته است.

۵) این دارو نیز مشابه همه داروهای دیگر دارای برخی عوارض جانبی است که اغلب دستگاه‌های گوارشی، اعصاب، خون، پوست، ادراری و قلبی عروقی را درگیر می‌کند و شایع‌ترین علایم آن تهوع، استفراغ، دردشکم، اسهال، سردرد، بی‌خوابی، توهم، افسردگی، سرگیجه، خستگی، اضطراب، کهیر، حساسیت به نور و راش‌های پوستی و نوعی اختلال موسوم به استیونس‌جانسون است.

۶) در حساسیت‌های مفرط نسبت به کوتریماکسازول حتما به پزشک خانواده‌تان اطلاع دهید زیرا احتمال واکنش‌های شدید حساسیتی وجود دارد. همچنین در دوران بارداری، شیردهی، بیماری‌های کلیوی و مشکلات کبدی از این دارو با احتیاط استفاده کنید.

۷) کوتریماکسازول در دستگاه گوارش به طور کامل جذب می‌شود و پس از چهار ساعت به اوج اثر می‌رسد. این دارو از طریق کبد و کلیه دفع می‌شود.

۸) دقت کنید که کوتریماکسازول را هیچ‌گاه با داروی متوترکسات مصرف نکنید زیرا موجب تضعیف مغز استخوان می‌شود.

۹) در صورتی که به طور طولانی‌مدت از این دارو استفاده می‌کنید، از پزشک خانواده‌تان درخواست کنید تا شیوه عملکرد کلیوی و نمونه کامل ادرارتان را از آزمایشگاه درخواست کند.

۱۰) برای حل شدن مناسب دارو حتما همراه دارو یک لیوان آب بنوشید.

۱۱) قرص و شربت کوتریماکسازول را در ظرف‌های محکم و مقاوم به نور و در دمای اتاق نگهداری کنید.

۱۲) فراموش نکنید که دوره کامل درمان کوتریماکسازول را به مدت دو هفته ادامه دهید و به محض برطرف شدن علایم بیماری، مصرف دارو را قطع نکنید.

۱۳) هنگام مصرف دارو به منظور جلوگیری از آفتاب‌سوختگی یا از آفتا‌ب اجتناب کنید و یا از محافظ‌های نوری استفاده کنید.

۱۴) در صورتی که هنگام مصرف کوتریماکسازول از داروهای ضدبارداری نیز استفاده می‌کنید، دقت کنید که اثر این داروها کاهش می‌یابد بنابراین از دیگر اقدامات پیشگیری استفاده کنید.

۱۵) در صورت بروز راش پوستی، گلودرد، تب، زخم‌ دهان، کبودی‌های غیرمعمول و ایجاد خون‌ریزی حتما به پزشک خانواده‌تان اطلاع دهید.