میله ای برای سوراخ کردن سنگ های معدن بود که در قرن هجدهم یک نفر سوئدی فلوره را اصلاح کرد. مقطع چهارگوش آن هشت پر شد و لبهٔ آن که در آغاز به شکل یک برندگی مورب بود در ته خود کمی باز شد. این تغییرات سبب شد که زوائد ته سوراخ بیرون آید و از چفت شدن ابزارها در سنگ جلوگیری به عمل آید [۸].

۸ ـ تاریخ صنعت و اختراع ـ ترجمه عبدالله ارگانی