آلیاژ A

آلیاژ نیکل - آهن دارای ۴۴% نیکل و مقدار کمی مس است. در ساخت ترانسفورماتورها و بلندگوها کاربرد دارد.

فولاد مارجینگ MARGING

آلیاژ فولاد نیکل، کبالت و تیتان که در پوسته جامد موشک‌ها به‌کار می‌رود.

آلیاژهای نیکل - کبالت

گروه آلیاژهای محتوی ۷۰% تا ۸۰% نیکل ۲۰% تا ۳۰% کبالت هستند. نیکل دارای رنگ مایل به زرد و کبالت آبی است. به‌علت بهاء زیاد کبالت گران می‌باشند. آلیاژ از هر یک از نیکل یا کبالت به تنهائی سخت‌تر و نیز نسبت به خوردگی بیشتر مقاوم است. نوعی از آن، مقام گرمائی و اسیدی، محتوی ۷۳% نیکل ۵/۱۷% کبالت ۵/۶% آهن ۵/۲% تیتال و ۲/۰% منگنز است. برای رشته‌های لامپ رادیو ابداع شده است. نوع دیگر آن آلیاژ ۵۰-۵۰ نیکل و کبالت برای روکش کردن است.

آلیاژ نیکل - مس

که برای افزودن نیکل به آلیاژهای غیرآهنی به مصرف می‌رسد. آلیاژ ۵۰-۵۰ نیکل - مس دارای نقطه ذوب °۱۲۷۷c و به آسانی حل می‌شود. ساچمه نیکل - مس با این ترکیب برای افزودنی‌های پاتیل به آهن و فولاد دادوستد می‌شود.

آلیاژ مس - نیکل

نبر برای مقاصد خاص به‌کار برده می‌شود. نوعی از آنکه برای فلز مغناطیسی حساس گرما در کنتور وات ساعت به‌کار می‌رود. دارای ۵/۶۶% نیکل و ۳۰% مس و ۲% آهن است.

آلیاژ آهن نیکل - مولیبدن

گروه آلیاژهائی که برای مقاومت زیاد اسیدی به‌کار می‌رود. محتوی حداکثر ۴۰% مولیبدن هستند که جای کروم را که در بیشتر آلیاژهای معمولی مقاوم خوردگی است، می‌گیرند. معمولی‌ترین آلیاژ این دسته، محتوی حدود ۲۰% آهن ۲۰% مولبیدن ۶۰% نیکل و مقادیر کمی کربن است. این آلیاژ در برابر اسید هیدروکلریک و اسید سولفوریک بسیار مقاوم است.

آلیاژهای آتشزنه PYROPHORIC ALLOYS آلیاژهائی را گویند که با برخورد با فولاد جرقه می‌زند و به‌طور عمده در فندک‌های گازی به‌کار برده می‌شود. آلیاژ اولیه آتشزنه، یا فلز جرقه‌زن به فلز اوئر معروف است. اوئرفن و لباخ آن را ابداع کرد و محتوی ۳۵% آهن و ۶۵% میش متال است. آلیاژ فلز فرانسوی آن به‌نام فلز کونهایم محتوی ۱۰% منیزیم و یک درصد آلومینیم به‌جای آهن است - آلیاژ زیرکونیم - سرب آلیاژی بسیار بادوام برای فندک‌ها است و محتوی ۵۰% از هر یک از دو فلز است.

تری‌میتل آلومینیوم مایعی آتشزنه‌ای است بی‌رنگ که با احیاء سدیم کلرور متیل آلومینیوم ساخته شده و به‌عنوان سوخت آتشزنه به‌کار می‌رود.