در پارک های عمومی، فضاهای سبز بزرگ، و... اتاقک هائی که کاملاً با مصالح ساختمانی بنای منازل متفاوت است ساخته می شود که نقش آنها نوعی سایه بان یا استراحتگاهی موقتی برای عابران بوده است.
در ایجاد آلاچیق نکاتی را که از نظر چشم انداز و برخورداری از زیبائی منطقه ضروری می باشد. مورد توجه قرار می دهند. گاهی میان با کنار این گونه آلاچیق ها، حوضچه های کوچکی ایجاد یا در وسط آن از درختان پا بلند که بتواند در بالای آن چتری به منظور ایجاد سایه و تنوع در یکنواختی ایجاد کند، می کارند.
به نظر می رسد که ساختن آلاچیق از قرن هفدهم کم و بیش در برخی باغ ها، کاخ ها، اتاقکی دور از ساختمان اصلی که می ساختند که به آن آلاچیق می گویند.