شاید عباراتی چون <بازرگان وندیکی> برایتان غریب باشد، به هر حال همه ما نمایشنامه شکسپیر را با عنوان <تاجر ونیزی> می شناسیم. همین طور کسی هم امروز دیگر نمی گوید <ویلیم شاکسپیر.> گمان می کنیم نگارش <ویلیام شکسپیر> کاملا جا افتاده است، اما سال ها قبل، حدود ۹۰ سال قبل، یک سیاستمدار از وطن دورافتاده شکسپیر را شاکسپیر نامید و تاجر ونیزی را بازرگان وندیکی. سخن سر ناصرالملک است، نایب السلطنه احمدشاه قاجار و یکی از چهره های سیاسی تاریخ ایران.
شرح زندگی او مجالی وسیع می طلبد و تحقیقات فراوان و فعلا آنچه به کار ما می آید این است که ابوالقاسم خان ناصرالملک در سال ۱۲۹۳ اعلا میه مراسم تاجگذاری احمدشاه و شروع انتخابات مجلس را صادر کرد و بلا فاصله پس از تاجگذاری احمدشاه و خاتمه جشن ها عازم اروپا شد و نزدیک به ۱۴ سال را در انگلستان و فرانسه به سر برد. در همان سال ها نیز بود که این اثر شکسپیر را ترجمه کرد و چندین بار به تصحیح اصلا ح این متون پرداخت. اما چگونگی ترجمه این اثر هم ماجرای جالبی است که فریدون علا در مقدمه این کتاب چنین شرح می دهد: <شبی در حضور جمعی از دوستان نام شکسپیر به میان آمد و یکی از حضار اظهار نمود که ترجمه منظومات و نقل معانی و عبارات آن شاعر شهیر به زبان فارسی امکان پذیر نیست. ناصرالملک با این عقیده موافق نبود و از راه آزمایش و تفنن درصدد برآمد چند سطر از یکی از آثار نویسنده را ترجمه نماید و به این منظور تصادفا نمایشنامه اتللو انتخاب گردید. تفریح یک شب و ترجمه چند جمله ایشان را بر آن داشت که تمام داستان را به فارسی درآورد و به فاصله چند سال بر اثر اصرار دوستان به ترجمه بازرگان ونیزی پرداخت.> این نخستین بار است که ترجمه فارسی نمایشنامه تاجر ونیزی ویلیام شکسپیر به قلم ابوالقاسم خان ناصرالملک منتشر می شود. ناصرالملک ترجمه این نمایشنامه را در سال ۱۲۹۶ شمسی در پاریس به پایان برد و پس از چند بار ویرایش و تصحیح، آن را به قلم خود پاک نویس و به فرزندش حسین علی خان قراگوزلو واگذار کرد. این نسخه پس از فوت حسین علی خان به نوه ناصرالملک، دکتر فریدون علا رسید و اکنون به کوشش او منتشر شده است.