بلندگوها یکی از جالب‌ترین قسمت‌های هر سیستم بشمار می‌روند. زیرا با اینکه در ظاهر ساده به‌نظر می‌‌آیند. ولی اساس کار آنها بسیار پیچیده و فنی است.

بلندگوها درکیفیت پخش صوت دستگاه‌های صوتی اهمیت فراوانی دارند وظیفه آنها عبارت است از:

تبدیل انرژی الکتریکی یعنی علائم تقویت شده ـ صوتی به انرژی مکانیکی و تبدیل عمل مکانیکی به آکوستیکی (یا اساس کار بلندگوها).

علائم یکی (علائم صوتی) تولید شده از میکروفن پس از وارد شدن به دستگاه تقویت کننده (آمپلی فایر) از لحاظ جریان و ولتاژ تقویت می‌شوند و مقدار تقویت بسته به قدرت بلندگوهاست.

علائم الکتریکی تقویت شده از خروجی دستگاه‌های تقویت کننده یا آمپلی فایر به وسیله سیم وارد قسمت بوبین در بلندگو میشود و با ورود این نوع علائم متغیر الکتریکی، میدان‌های مغناطیسی متغیر در اطراف بوبین ایجاد می‌شود.

عبور جریان متغیر در سیم پیچ‌ها سبب تولید میدان‌های مغناطیسی می‌شود.

شدت و ضعف میدان‌های مغناطیسی نیز بستگی به شدت و ضعف علائم الکتریکی دارد. سیگنال‌ها با علائم الکتریکی تقویت شده به وسیله دستگاه آمژلی فایر یا تقویت کننده، در بوبین صوتی بلندگو به میدان‌هائی مغناطیس متغیر تبدیل می‌شوند که با میدان‌های ثابت آهن‌ربا در وسط بلندگو، که بوبین دور آن قرار گرفته است، عکس‌العمل‌هائی را به وجود می‌آورند و یک حالت پس و پیش با کشش و دفع ایجاد شده و کاغذ متصل به بوبین را به آزمایش در می‌آورد و در این حالت صدا تولید می‌شود.

ساختمان بلندگوها معمولاً از قسمت‌های زیر تشکیل شده‌اند:

۱) بدنه فلزی مخروطی شکل ـ این بدنه به شکل و اندازه کاغذ بلندگو ساخته می‌شود و تکیه گاهی است برای نگهداری کاغذ بلندگو به هنگام ارتعاش.

۲) کاغذ بلندگو ـ کاغذ بلندگو از جنس کاغذ سفت شده درست می‌شود و مقاومت خوبی در مقابل ارتعاش دارد.

ـ توجه: جنس کاغذ از نظر هدایت ارتعاش و تولید صدا مهم است.

کاغذ بلندگو اغلب به شکل مخروطی ساخته می‌شود. برای آن‌که صدا در فضا پراکندگی خوبی داشته باشد.

باید دقت کرد هیچ‌گونه پارگی یا منفذ در کاغذ بلندگو ایجاد نشود زیرا هرگونه پارگی یا منفذ موجب به حرکت درآمدن هوا و ملکول‌های آن و تولید اعوجاج‌های ناخواسته در صدا می‌شود.

اندازه کاغذ بلندگو که به کاغذهای مخروطی معروف هستند با نوع پاسخ‌دهی فرکانس‌های داده شده به بلندگو متناسب است.

۳) بوبین صوتی در بلندگو ـ بوبین بلندگو از چند دور سیم نازک مسی یا آلومینیومی که به دور یک استوانه کاغذی یا پلاستیکی پیچیده و به وسیله چسب قوی چسبانده می‌شوند. درست می‌شود قطر و طول بوبین‌ها براساس قدرت خروجی دستگاه تقویت کننده انتخاب و تعیین می‌شوند.

امپدانس بوبین‌ها به‌نوع، اندازه و قطر سیم و فرکانس وارد شده به بلندگو بستگی دارد، برای مثال امپدانس بوبین بلندگو برای فرکانس‌هیا صوتی پائین یا ۴۰۰ هرتز که به‌نام ووفر خوانده می‌شود ۸ اهم است.

ـ توجه: حرکت بوبین‌های صتی در حد فاصل باریک و گرد بین بوبین و آهن ربای ثابت استوانه‌ای شکل در بلندگو بسیار مهم است.

این مقدار فاصله باید به قدری دقیق تنظیم و تثبیت شود که بوبین بتواند به راحتی و بدون تماس به طرف بالا و پائین حرکت کند.

۴) کابینت یا محفظه بلندگوها ـ کابینت یا محفظه قرار گرفتن بلندگو اهمیت فراوانی در افزایش صوت دارد و به همین دلیل با استفاده از محفظه یا کابینت خوب و دقیق می‌توان قدرت صوت تولید شده را افزایش داد.

به‌علاوه کابینت یا محفظه، عامل بازدهی خوب بلدگو در فرکانس‌های پائین می‌باشد و کابینت یا محفظه مناسب باعث کاهش اعوجاج‌های صوتی در فرکانس‌های پائین می‌گردد.

محفظه یا کابینت دارای قسمت‌های مختلف زیر می‌باشد:

۱) پوشش چوبی یا اکوستیکی

۲) پارچه مشبک

۳) پایه استقرار بلندگو در کابینت

کابینت‌ها می‌بایستی بسیار مقاوم و دقیق ساخته شده و در هنگام ارتعاش هیچ‌گونه صدای اضافی تولید نکنند. این امر مستلزم آن است که بلندگو در درون کابینت به‌طور صحیح نصب شده باشد.

اطلاعات سودمند: بازدهی بلندگو از لحاظ انرژی الکتریکی کمتر از ده درصد است زیرا مقدار زیادی از انرژی به‌صورت انرژی حرارتی تلف می‌شود. وجود حرارت در بلندگوها، باعث اعوجاج یا خرابی صدا شده و تغییرات نامطلوبی در آن به‌وجود می‌آید و به همین دلیل کابینت بلندگوهای پروات و قوی به تهویه و گردش هوا احتیاج دارند و می‌بایستی از وسائل گرم کننده و آفتاب دور باشند. همچنین بلندگوهای پروات و قوی نبایستی در کنار وسائل فلزی قرار داده شوند. زیرا نزدیکی توده‌های فلزی به میدان‌های مغناطیسی بلندگوهای پروات موجب ورود نویزهای ناخواسته می‌شود.

پهنای باند بلندگوها ـ باندکاری بلندگوها و ارزش پاسخدهی فرکانس آنها به فاصله بین بالاترین و پائین‌ترین فرکانس گفته می‌شود دو در تصویر نمایش پاسخ فرکانس یک بلندگو را می‌بینید.

بلندگوها از لحاظ پاسخدهی فرکانسی به سه دسته زیر تقسیم می‌شوند:

۱) بلندگوهای Woofer (ووفر) برای فرکانس‌های ۲۰ تا ۸۰۰ هرتز در ثانیه (پائین).

۲) بلندگوهای Tweeter (تویتر) برای فرکانس‌های ۲۰ تا ۸۰۰ هرتز در ثانیه (متوسط)

۳) بلندگوهای Squwaker برای فرکانس‌های محدوده بالا یعنی ۴۰۰ هرتز تا ۱۸۰۰ هرتز در ثانیه (بالا)

فرکانس‌های پائین را بم و فرکانس‌های بالا را زیر می‌گویند.

ـ توجه: فرکانس‌های بالا به ندرت از بلندگوها شنیده می‌شوند.

برای این که هر نوع صدائی را بتوانید از دستگاه پخش صدا بشنوید باید از کابینت بلندگوهائی که دارای هر سه نوع بلندگو است استفاده کنید.

بلندگوی پایه‌دار با پایه (ارتفاع) قابل تنظیم از ۹۰ تا ۱۵۰ میلیمتر ـ مشخصات ۳۰٭۲ وات

موارد مصرف پخش صدای تقویت شده توسط آمپلی فایر در سالن‌های اجتماعات و مکان‌های مشابه.

بلندگوی دستی ۲۰ وات قابل حمل با دست و آویزان کردن روی شاه ـ مشخصات: قدرت خروجی ماکزیم ۲۰ و متوسط ۱۵ وات، شدت صدا ۱۱۷ دسی بل، برد صدا در ساحل آرام ۳/۱ کیلومتر و برای یک جمع صد نفره ۲۲۰ متر، تغذیه با ۸ باتری ۵/۱ ولت سایز (CUM-۲)

موارد مصرف:

انتقال و پخش صدای گوینده به‌صورت سیار و متحرک.

بلندگوی ستون:

ورودی ۱۰۰ ولت (یک کیلو اهم ۵۰۰ اهم) خروجی ۲۰ و ۱۰ وات جهت پخش صدای تقویت شده توسط آمپلی فایر.

بلندگوی کریستالی CRYSTAL LOUD SPEADER:

بلندگوئی ک در آن تبدیل سیگنال الکتریکی به‌صوتی از طریق یک کریستال پیزوالکتریک صورت می‌گیرد و بلندگوی پیزوالکتریک هم نام یافته است.