رسانای الکتریسته که یک سر آن متصل به زمین و سر دیگر آن منتهی به یک یا چند نوک تیز است که در بالای ساختمان نصب می‌شود. این جسم مسیر مستقیم کم مقاومتی را به‌زمین تأمین می‌کند.
برقگیر …

رسانای الکتریسته که یک سر آن متصل به زمین و سر دیگر آن منتهی به یک یا چند نوک تیز است که در بالای ساختمان نصب می‌شود. این جسم مسیر مستقیم کم مقاومتی را به‌زمین تأمین می‌کند.

برقگیر وسیله‌ای به‌منظور حفاظت دستگاه‌های الکتریکی مانند آنتن و خط انتقالی از برق آسمانی و معمولاً دارای مکانیزمی است که در برابر ولتاژهای معمولی یک مقاومت بالا و در مقابل ولتاژهای آنی بالا، یک مقاومت کم از خود نشان می‌دهد تا در حالت دوم ضربات الکتریکی را اتصال به‌زمین کند.

برقگیر بنجامین فرانکلین (۱۷۰۶-۱۷۹۰) دانشمند و مخترع و سیاستمدار برجسته آمریکائی از طریق آزمایش نشان داد که تخلیه آذرخش یک پدیدهٔ برقی است و بر پایه این اثبات، همراه با یافته‌های آزمایشی خود در مورد کنش رساناها اتصال زمینی و رساناهای نوکدار برقگیر را اختراع کرد.

”برقگیر جسم هادی منتهی به چند نوک تیز که آنرا بالای بناهای بلند تک افتاده نصب و انتهای دیگرش را به‌زمین متصل می‌کنند. اگر ابری که فرضاً بار برقی مثبت دارد از فراز بنائی بلند بگذرد. در نتیجه مجاورت بار منفی در قسمت مرتفع بنا جمع می‌شود و بار مثبت به‌زمین می‌رود. اگر برقگیر نباشد، ممکن است تخلیه برقی شدیدی تولید شود و بنا را برق بزند. اما با بودن برقگیر، باری که در بالای بنا مجتمع شده به‌وسیله نوک‌های برقگیر رفته رفته وارد جو می‌شود و این تخلیه‌های تدریجی مانع تخلیه شدید ناگهانی می‌شود“.