ـ آبی رنگی عمیق و زنانه است که در محیطی آرام استراحت می کند این رنگ مورد علاقه اشخاص بالغ است و نمودار نوعی پختگی است ولی در عین حال خاطرات طفولیت را بیدار می کند . آبی به زندگی درونی مربوط میشود ، مثل قرمز مایل به تظاهر نیست ، ولی میل دارد که با عشق تملک گردد و نه با خشونتی خودبخودی ، آبی البته آرام است ، ولی نه مانند سبز که بیشتر حالت استراحتی دنیوی و رضایت از خود را دارد ، در اینجا عمق دارای عظمتی با شکوه و مافوق دنیوی است که در آن ملاحظات معقول ناشناخته اند . هر چه آبی تاریکتر می گردد بیشتر بشر را بسوی بینهایت فرا می خواند؛ آبی روشنتر ، غیر قابل لمس تر و دارای کاراکتری بی تفاوت تر و تهی تر بوده ، رؤیا انگیز است ، مشاهده رنگ آبی احساس خنکی و پاکیزگی بهداشتی را ایجاد می کند بخصوص وقتیکه در مجاورت سفید قرار می گیرد .

ـ آبی فیروزه ای قدرت عظیمی در خود نهفته دارد ، بیانی از آتش ، ولی آتشی سرد و درونی ؛ حالت خنک ظاهری آن یادآور دریاچه های کوهستانی در تابستان است .

زرد ، پرسرو صداترین ، خیره کننده ترین و نورانی ترین رنگهاست ، این رنگ جوان و بطرز مزاحمی پردوام است و به ظاهر نمودن باطن خود تمایل دارد . این کاراکتر در زردهای روشن کاملاَ واضح است . برخلاف آبی به هیچ وجه در زرد عمق احساس نمی شود . زرد طلایی فعال است ، زرد مایل به سبز رنگی مریض به خود میگیرد . با افزایش مقدار بسیار کمی قرمز ، زرد برای چشم خوش آیند است ، قلب را گرم می کند و احساس شادی و رضایتی ایجاد می کند شبیه آنچه که از نگاه کردن به خرمن های طلایی رنگ بما دست می دهد .

ـ بنفش معادل اندیشه های متفکر و عرفانی است که با نگرانی رازی را پنهان می کند ؛ این رنگ غمگین ، محزون و مملو از وقار است ؛ وقتی که روشن می شود و تبدیل به رنگ گل یاس می گردد گسترش یافته و در این هنگام بیشتر سحرآمیز است تا عرفانی و بیشتر بیمارگونه است تا جدی .

ـ رنگ یاس بنفش به اندازه بنفش جرأت تأیید خود را ندارد . این رنگ مزه رؤیاها و دنیای خیالی دورانی کودکی از دست رفته را به ما می چشاند .

ـ خصوصیت مشخص کننده رنگهای پاستل ملایم نمودن و تضعیف خصوصیات رنگهایی است که از آنها مشتق میگردند . رنگهای پاستل نشانه محیط درونی ، علاقه و چیزهایی است که دوست داریم در تنهایی و سکوت به آنها بنگریم .

درعمل بکار بردن مجموعه ای از ترکیب دو یا چند رنگ متداول تر است ، در این مورد انسان هر یک از عناصر یک کمپوزیسیون را بطور جداگانه دریافت نمی کند ، بلکه برعکس مجموعه آنان را ضبط می نماید . بنابراین احساس کلی که انسان برداشت می کند معادل ترکیب خصوصیات روانی هر یک از رنگهاست .

مثال : قرمز ( فعال ، سریع ، محرک ) + زرد ( خوشحال ، بشاش ) = نارنجی ( پرهیجان ، منبسط ، البته با سطحی یکسان ) در یک کمپوزسیون ، افزایش سطح یکی از رنگها بطور منطقی تأثیر آن را تشدید می نماید .

http://darvar۳۰۰۰.blogfa.com/۸۶۰۹.aspx