وسیله یا ابزار کار درهنر طراحی با مداد با یک برگ کاغد؛ یک مدادنرم و یا زغال محدود می شود . پژوهش درزمینه شناخت سایه روشن درایجاد فضای دو بعدی کاغذاز جمله مطالبی است که باید آن را آغاز کرد ولی درمیدان عمل طراح همیشه درمحدوده سایه های سیاه و سفید و خاکستری های بین آنها محدود می ماند . مهم این است که با این ابزار و امکانات محدود ؛ بتوانید دنیایی سرشار از عواطف انسانی و سرشار از نور زندگی بیافرینید .

طراحی علمی است که با ارده و نیروی جسمانی پدید می آید . پس طراح باید با نیرومندی و بدون ترس خط را رسم کند. خط کشیدن های عجولانه و بی تهور ؛ نتیجه جالبی را ببار نخواهد آورد . حرکت دست هنرمند به هنگام طراحی و پیروی انگشتان که زغال را برکاغذمی فشارد . درگیرایی گویایی طرح ؛ سهیم است و زیر و بم آن نشانگر روحیه و خلق و خوی هنرمند است . هنرمند درهنگام طراحی از منظره ؛ از مدل یا طبیعت نباید بترسد .درصدد پیروی کورکورانه ازنمای ظاهری آن نباشد . نخست به تناسبات مدل و ساختمانی که از حرکت خط هاپدیدمی آید باید توجه کرد . چه بسا همین خط ها پیش از آنکه سیمای طبیعت را نشان دهند؛ به خودی خود ارزنده و گیرا باشندو هنرجو نباید از اینگونه رویداد های اتفاقی که درحین کار کردن پیش می آید بگریزد .

خطوط و یا لکه هایی که بدون اراده پدیدی می آیند . پیشنهاداتی با خود دارند و مطالبی را تداعی می کنند که هنرمند به فکرش نبوده است . نکته اساسی این است که چگونه این تداعی را با اندیشه هماهنگ ساخت و از آن پدیده نویی بیافریند.

http://darvar۳۰۰۰.blogfa.com/۸۶۰۹.aspx