در ادبیات چین شعر بلندی است به عنوان «مولان به جای پدر خود ، به خدمت سربازی می رود». مضمون این شعر سرگذشت دختری است كه تفصیل زندگی او از این قرار است : در دودمان هان غربی جنگهای فراوان در سرحدات جریان داشت . حكومت برای اینكه ارتش نیرومندی تشكیل دهد ابتدا جوانان را به خدمت سربازی فرا می خواند. پس از جوانان نوبت به مردان میانه سال رسید و سپس به آنان كه به آستانه پیری و سالخوردگی در آمده بودند . مردی كه بیش از ۵۰ سال داشت ، روزی آشفته و با چهره درهم به خانه برگشت . یگانه دخترش از او پرسید: پدر چرا غمگین و پریشانی ؟
جواب داد چون پسر ندارم خودم مجبورم به خدمت سربازی و جبهه جنگ بروم . دختر دید پدرش پیرشده است و نمی تواند مثل یك سرباز جوان جنگ كند، فكری به خاطرش رسید. روز بعد به بازار رفت و اسب و اسلحه خرید، موی خود را كوتاه كرد و لباس مردانه برتن نمود و به جای پدر وارد ارتش شد و به میدان نبرد رفت .
«مولان » بیش از ده سال در سرباز خانه بود. در بسیاری از نبردها شركت كرد و از خود شجاعتها و فداكاریها نشان داد. سرانجام جنگ به پایان رسید و سپاهیان از جبهه باز گشتند. هنگام بازگشت وی با دوستانش اول به دربار رفتند و امپراتور آنان را به حضور پذیرفت و درضمن پذیرایی از یكایك ایشان می پرسید چه آرزو یا خواهشی دارند، تا امپراتور برآورده اش كند.
نوبت كه به «مولان » رسید جواب داد یگانه آرزویش این است كه به زادگاهش برگردد. با آرزوی او موافقت شد. سالها گذشت تا چند تن از جنگجویانی كه هنگام خدمت با او دوست شده بودند به دیدنش رفتند، اما با كمال تعجب در خانه با بانویی روبرو شدند. ابتدا نمی خواستند باور كنند كه دوست شجاعشان زنی بوده است ، اما مولان تمام جریانات جنگی را به تفصیل بیان كرد و دوستانش را قانع كرد آن سرباز دلاوری كه بیش از ده سال شبانه روز با آنها بوده و در كنارشان جنگیده همان كسی است كه اكنون با لباس زنانه برابر آنها نشسته است .