گیاهی است دو یا چند ساله به ارتفاع ۵۰ ۲۰ سانتیمتر دارای كرك های نسبتاً نرم كه روی برگ ها به حالت خوابیده است ساقه گیاه تا حدودی ساده و خمیده به سمت بالا است. برگ های قاعده ای سرنیزه ای و در قسمت دمبرگ باریك شده نوك تیزاند. برگ های ساقه ای سرنیزه ای، بدون دمبرگ و با قاعده ای پهن هستند. جام گل دارای كرك های خوابیده، به رنگ ارغوانی _ بنفش است. میوه آن فندقه است. قسمت مورد استفاده گیاه جام های بنفش _ ارغوانی گل است كه دارای قسمت لوله ای است و به تدریج به طرف بالا شیپوری شكل می شود. این جام ها بعد از خشك شدن به رنگ آبی بنفش درمی آیند. جام های گل گاوزبان را همزمان با گلدهی گیاه یعنی از آغاز اردیبهشت تا خردادماه با دست جمع آوری می كنند. برای بالا رفتن كیفیت اندام دارویی آن را باید با دمای ملایم و در سطح وسیع برای جلوگیری از رشد قارچ ها و از بین رفتن گل ها خشك كرد.
این گیاه در ایران و قفقاز انتشار دارد. گل گاوزبان دارای موسیلاژ به میزان ۵ ۳درصد، فلاونوئید، آنتوسیانین، سیانیدین و به مقدار ناچیز آلكالوئید است. از گل گاوزبان در درمان علائم سرماخوردگی و همچنین به عنوان آرام بخش استفاده می شود. در طب گذشته از گل گاوزبان به عنوان نشاط آور، مدر و برطرف كننده علائم سرماخوردگی استفاده می كرده اند. آنچه كه در اروپا تحت عنوان گل گاوزبان مصرف می شود گل و برگ های گیاه Borago officinalis است كه نمونه بازار دارویی اش ایران نیست.