موتزارت استعداد ذاتی خود را در کودکی بروز داد. وقتی که ۵ ساله بود آهنگ می‌ساخت و زمانی که تنها ۶ سالش بود به عنوان تک‌نواز دوم باواریا نزد امپراتور اطریش می‌نواخت. لئوپولد فکر کرد که مناسب است استعداد خداداد فرزندش را به نمایش بگذارد پس در اواسط ۱۷۶۳ خانواده‌اش را در یک سفر به لندن و پاریس برد و در جاهای متعددی برنامه اجرا کرد.

موتزارت شنوندگانش را با مهارتهای نوازندگی خود شگفتزده می‌کرد. او برای خانوادهٔ سلطنتی انگلیس و فرانسه نوازندگی کرد و اولین سمفونی‌ها و قطعاتش را هم در آن‌جا نوشت. خانواده‌اش کمی بعد از ۱۷۶۶ به وطن برگشتند، یعنی ۶ ماه قبل از آن‌ که دوباره به وین بروند-آنها امیدوار بودند موتزارت اپرایی را که نوشته در آنجا اجرا کند اما به دلیل بعضی دسیسه‌ها این امر صورت نگرفت.

او و خانواده‌اش سال ۱۷۶۹ را در سالزبورگ گذراندند. در ۷۳-۱۷۷۰ سه بار به ایتالیا سفر کردند که در آن هنگام موتزارت ۲ اپرا و یک سونات برای اجرا در میلان نوشت. ضمناً در این هنگام او با سبک ایتالیائی موسیقی آشنا شد. در تابستان ۱۷۷۳ دفعات بیشتری به وین رفت و بیشتر برای آنکه شاید منصبی به دست آورد.در آنجا موتزارت یک رشته کوآرتت و در بازگشت هم چند سمفونی نوشت. این سمفونی‌ها شامل ۲ تا از اولین سمفونی‌هایش شماره ۲۵ در G مینور و ۲۹ در A قسمتی از ابتدای اپرایش بنام La Finta Giardiniera بود که در اوایل ۱۷۷۵ نوشت.

در دوره سالهای ۱۷۷۷ تا ۱۷۷۴ در سالزبورگ زندگی کرد، در جایی که به عنوان رهبر ارکستر در گروه پرنس اسقف مشول به کار بود. در این سالها کارهایش شامل: مس‌ها، سنفونی‌ها، تمامی کنسرت‌های ویولون‌ وی، ۶ سونات در پیانو، تعداد زیادی سرناد و اولین کنسرت بزرگ پیانوی خود را به نام ۲۷۱.K در ۱۷۷۷.

پدر موتزارت می‌دید فرصتهای فرزندش به عنوان آهنگسازی با استعداد بسیار زیاد دارد در سالزبورگ از بین می‌رود. نتیجه گرفت که برای ولفگانگ در جای دیگری شغلی بیابد، او با مادرش به مونیخ و مانهایم رفت اما هیچ شغلی بدست نیاورد (گفته می‌شود بیشتر از ۶ ماه در مانهایم ماند و آهنگهایی برای فلوت و پیانو نوشت و ضمناً در همین موقع عاشق آلوئیزا وبر شد).

از ۵۵ سمفونی که موتزارت نوشته است٫ فقط ۴۱ سمفونی از انها دارای امضای وی میباشند و تمامی انها از نظر هنر و تکنیک جزو شاهکارهای موسیقی کلاسیک بشمار میروند. سمفونی‌هایی که موتزارت در وین نوشت عبارتند از: سمفونی هافنر، سمفونی پراگ، لینتز از جمع ۲۷ کنسرت پیانوی موتزارت، ۱۷ کنسرت هنگامی که در وین بود نوشته شده‌اند و کنسرت پیانو تاجگذاری از مهم‌ترین آنها بشمار می‌رود. موتزارت «کنسرتو تاجگذاری» را در جشن تاجگذاری امپراطور لئوپولد دوم در فرانکفورت سال ۱۷۹۰ اجرا کرد. این کنسرت در قرن نوزدهم و بیستم از همه کنسرتوهای موتزارت محبوبیت بیشتری پیدا کرد. اپراهای مشهوری چون عروسی فیگارو، دون ژوان، دزدی از حرمسرا، زنها همگی همان جورند، فلوت سحر امیز و ترحم تیتو ناتمام از مشهورترین آثار آوازی این دوره‌اند.