معمولاً ما از اورویل و یلبر رایت (Wilbur & Orville Wright) به عنوان اولین انسان هایی که پرواز کردند، نام می بریم. اما از نیم قرن قبل از برادران رایت هم اشخاصی سعی کرده بودند، پرواز کنند.
بسیاری از پیشگامان برای دهه ها (و حتی سده ها) جان خود را به خطر انداختند، تا انسان ها را به وسائل مختلف از استفاده از بال های مصنوعی گرفته تا استفاده از هواسُری از فراز صخره ها از زمین بلند کنند.
اما تعداد اندکی از این افراد به اندازه برادران رایت به یاد مانده اند که "ماشین پرنده" آنها اولین هواپیمای موتورداری بود که توانست پروازی مداوم و هدایت شده را انجام دهد.
برادران رایت این اولین پرواز را در ۱۷ دسامبر ۱۹۰۳ انجام دادند. خلبان اورویل بود، زیرا ویلبربه عنوان خلبان در نوبت قبلی نتوانسته بود، ماشین را به پرواز درآورد. هواپیمای برادران رایت این دفعه توانست به مدت ۱۲ ثانیه و به اندازه ۴۰ متر پرواز کند.
اما این رویداد اولین پرواز انسان ها نبود. گلایدرها یا هواپیماهای بدون موتور از دهها سال پیش از این پرواز با هواپیمای موتوردار به موفقیت به کار گرفته شده بودند.
موفقیت برادران رایت را گاهی به خطا "نخستین پرواز با هواپیمای موتوردار" می نامند. اما حتی این عنوان هم مورد اعتراض قرارگرفته است.
اولیم پرواز با هواپیمای موتور دار را هنری گیفارد(Henri Giffard) با یک هواپیمای دارای موتور بخار در سال ۱۸۵۲ انجام داد. گیفارد در ۲۴ سپتامبر ۱۸۵۲ حدود ۲۷ کیلومتر از پاریس تا تراپس را با سرعت ۱۰ کیلومتر در ساعت با این هواپیما طی کرد. هواپیمای او تنها در هوای آرام می توانست به جلو حرکت کند و در هنگام وزش باد تنها به آهستگی مسیری دایره وار را طی می کرد.
کلمنت آدر (Clément Ader) در سال ۱۸۹۰ به اندازه نیمی از طول یک زمین فوتبال را با یک هواپیمای با بال های خفاش مانند پیمود که بسیاری آن را "اولین پرواز با یک وسیله سنگین تر از هوای سرنشین دار و موتوردار" می شمارند.
موفقیت برادران رایت را به درستی "اولین پرواز با یک وسیله موتوردار و سرنشین دار سنگین تر از هوا که (تاحدی) قابل هدایت" بود، نامیده می شود.